Anja Arentzen

Anja Arentzen 1957 De eerste keer dat zij zich herinnert bewust kennis te hebben gemaakt met de natuur was zomer 1959. Zij zag toen tijdens een vakantie in Ouddorp aan zee een zeester en ze sneed haar vingertjes lelijk aan helmgras. Op zesjarige leeftijd zag zij tijdens een fietstocht op de Holterberg voor het eerst een ree. Sindsdien is zij verknocht aan de natuur. Fotografie kwam pas later, toen ze op schoolreis naar Wenen de Agfa Isoletta van haar vader meekreeg. Dat het diarolletje door de ontwikkelcentrale verkeerd werd ontwikkeld, heeft haar niet ontmoedigd verder te gaan met natuurfotografie. Al tijdens haar studie Nederlandse taal- en letterkunde kocht zij haar eerste spiegelreflex met een eenvoudig teleobjectief. Al snel volgde een doka, een betere camera en tal van objectieven. Van een oude geweerkolf maakte ze een prachtig schouderstatief (iets waar ze tegenwoordig niet meer mee rond durft te lopen). Het Nationale Park De Hoge Veluwe en de Koninklijke Houtvesterij Het Loo werden, toen zij nog op de Veluwe woonde, zeer frequent bezocht. Bij thuiskomst werden de filmrolletjes zelf ontwikkeld en werden de foto’s zelf afgedrukt. In de resterende vrije tijd verslond zij boeken over flora en fauna. Een vaste betrekking in het voortgezet onderwijs maakte een verhuizing naar het noorden noodzakelijk. Een dikke twintig jaar kwam zij door verschillende oorzaken niet meer op de Veluwe. Het werk als docent Nederlands en decaan van het vwo slokt haast alle tijd op. Gefotografeerd wordt er desondanks (slechts een dag in de week), maar dan wel in de buurt: natuur, klokkenstoelen, oude middeleeuwse kerken, kunst in de openbare ruimte … onderwerpen te over. De grenzen werden steeds weer verlegd. Omdat ze meeging als begeleider tijdens de jaarlijkse ckv-excursie van alle klassen 4 naar het Kröller-Müllermuseum, kwam zij weer naar de Hoge Veluwe. De Veluwe bleef trekken, hoewel ze voor natuurfotografie haar eigen tuin, nu ja, lap grond niet eens hoeft te verlaten. Daar zijn niet alleen veel vogels te zien, maar ook het ree, de vos, de marter, de bunzing, de hermelijn, de wezel, de egel en allerhande soorten muizen laten zich er zien. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zij een eigen vogelobservatiehut heeft en op eigen grond veel gebruik maakt van de schuiltent. Sinds twee jaar komt ze weer met enige regelmaat op de Veluwe. De oude spiegelreflex is inmiddels verruild voor een digitale uitrusting, zodat ze - zoals ze zelf zegt – op de Veluwe ook met haar leuk gevulde glasbak kan spelen. Het maakt niet uit wat er voor de lens komt: landschappen, kunst, planten… Specialiteit? Eerst een fraai landschap uitzoeken en dan maar wachten tot het op die plek gewenste wild zich vertoont. Eerste voorwaarde: geen foto maken die iedereen al heeft. Tweede voorwaarde: geen verstoring veroorzaken en alert in de lens blikkend wild vlak voor de vlucht fotograferen. De derde voorwaarde: eindeloos geduld bij het aanzitten en het niet erg vinden eerst zeven keer voor niets vele uren aan te zitten. De vierde voorwaarde: in alle stilte ergens zitten, samen met haar zus (de hele week voelt ze het drukke schoolleven om zich heen, in het weekend wil ze absolute rust, stilte). Ze voelt zich te gast in de natuur en zal deze immer met respect benaderen. Daarnaast interesseert zij zich als taalkundige in communicatie tussen dieren, in gedrag. Het is leuk te luisteren naar een roedel babbelziek kaalwild, het is leuk te zien hoe herten elkaar verzorgen, waarbij de communicatie soms wederzijds is, soms van een kant komt, het is leuk het rauwe gedrag van zwijnen te zien. In de natuur raakt ze nooit uitgekeken. En dan zijn er ook nog de klokkenstoelen, middeleeuwse kerken en de kunstwerken in de openbare ruimte. Het leven is zo gek nog niet.

Author's posts

Herkenning op Terschelling!

Een eiland met veel herkenningspunten… Afgelopen twee weken vertoefden mijn reisgenoot en ik op Terschelling. Dat is weer eens wat anders dan de Veluwe. Nu zijn we redelijk dol op de Wadden; Texel hebben we al vaker bezocht, Ameland ook, maar Terschelling stond nog niet op mijn lijstje. De reis erheen is niet ingewikkeld, maar …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2019/04/01/herkenning-op-terschelling/

Het legendarische hert “Hubertus” – Deel 35

Daar staat een groot hert Wij staan bij een eikenboom langs het zandpad bij de Heidebloem. We moeten ons best doen niet gebeten te worden door de zwarte mieren; het krioelt van die beesten. De boom als eenpootstatief gebruikend besluiten we flink wat platen te maken van Hubertus’ gewei. We kijken van hier uit op het …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2016/06/18/legendarische-hert-hubertus-deel-35/

Het legendarische hert “Hubertus” – Deel 34

Op weg naar De Hoge Veluwe Het was alweer een tijd geleden dat we ons favoriete hert, Hubertus, voor het laatst hebben gezien. Op vier mei om precies te zijn. Daarna was het veel te druk met werk en was het veel te warm om het hele eind af te reizen naar het Nationale Park …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2016/06/17/het-legendarische-hert-hubertus-deel-34/

Kroezeweg, vak 17 – Deel 2 – Slot

Verrekijkers en fototoestel En hoe zat het dan met ‘Kroezeweg, vak 17’? Dat is een beetje raar verhaal. Op een namiddag na weer urenlang in een klas met aankomende secretaresses duizenden zinnen met werkwoordspelling te hebben doorgenomen bedachten we dat een flinke wandeling de zinnen wel eens fijn zou kunnen verzetten. We parkeerden de auto …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2016/06/07/kroezeweg-vak-17-deel-2-slot/

Kroezeweg, vak 17 – Deel 1

Koddige zwijnen Wanneer ik zo nu en dan zit te neuzen in ons inmiddels gedigitaliseerde dia- en negatievenarchief, kom ik schitterende opnames tegen. Steevast betreft het opnames waar dan nog een heel verhaal bijhoort. En dan zit ik me verbazen welk een moed mijn zus en ik wel eens aan de dag legden om een …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2016/06/06/kroezeweg-vak-17-deel-1/

Geheimen rondom het Jachthuis Sint Hubertus

De geheimen van de oprijlaan bij Jachthuis Sint Hubertus Zo overal in het Nationale Park De Hoge Veluwe zijn interessante zaken te bekijken. Verleden jaar bekeken we de omgeving van het jachthuis Sint Hubertus weer eens heel goed. Nou ja, heel goed hoefden we niet eens te kijken, want voor we het wisten, hadden we …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2016/05/25/de-geheimen-van-de-oprijlaan-bij-jachthuis-sint-hubertus/

Onwetend of kwaadwillig, zeg het maar… – Deel 2 – Slot

Ontmoeting met het legendarische hert “Hubertus” We gaan weer terug naar 4 mei: ‘s avonds hadden we een fantastische ontmoeting met Hubertus in de omgeving van Het Prisma. In alle rust konden we hem platen. Meneer keek ons even aan (‘he, zijn jullie er ook weer eens?’), ging rustig door met laveien en keek niet …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2016/05/12/onwetend-kwaadwillig-zeg-deel-2-slot/

Onwetend of kwaadwillig, zeg het maar… – Deel 1

Is er iets veranderd? Sinds het instellen van het struinverbod op het Nationale Park De Hoge Veluwe zou je verwachten dat er het een en ander daadwerkelijk zou zijn veranderd. Per slot van rekening is er werkelijk op alle mogelijke wijzen ruchtbaarheid gegeven aan het voorgenomen besluit het struinen niet meer toe te staan. De …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2016/05/11/onwetend-of-kwaadwillig-zeg-het-maar-deel-1/

Jonge vossen hebben mij in de gaten…

Wie begluurt wie? Het is al weer ruim twintig jaar geleden dat de inmiddels overleden jachtopzichter Eb Curré van de Hoge Veluwe ons vroeg of we graag jonge vosjes wilden fotograferen. Nou, natuurlijk wilden we dat wel. En zo gebeurde het dat we op een bepaalde dag bij een vossenbouw mochten gaan aanzitten. Nu wilde …

Lees verder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2016/02/29/jonge-vossen-mij-gaten/