Vlaamse Gaai blijft ons boeien…

Een kleurrijke rover, bosbouwer en een echte lawaaischopper…  

De Vlaamse gaai ook wel schreeuwekster, hannebroek, marrekol of meerkol genoemd, is een opvallend gekleurde kraaiachtige vogel. De wetenschappelijke naam ‘Garrulus glandarius’ is vrij te vertalen als ‘voortdurend krassende eikelzoeker’, in Duitsland noemen ze hem ‘Eichelhäher’ en dat typeert deze vogel uitstekend. In de winter althans, want in het broedseizoen zijn het opvallend stille vogels. Daaraan voorafgaand echter zijn het echte lawaaischoppers, die als een bezetene krijsend door de bomen achter elkaar aanzitten.

Een echte kwajongen met een mooi verenpak – Foto: ©Louis Fraanje

Alarm functie

Maar nu zien we hem in het gras bij een oude boerderij en zit hij stil voor zich uit te kijken op een heiningpaal, zo af en toe gaat zijn blik naar de groene brievenbus naast hem.  Ze zijn al helemaal ingeburgerd in onze bewoonde wereld,  terwijl het vroeger vrij schuwe bosvogels waren.  In het bos hebben zij de functie van indringer-alarm; veel (zoog)dieren reageren op de alarm-roep van de Vlaamse  gaaien en verbergen zich voor eventuele indringers. Daarnaast kunnen ze vooral in het voorjaar ook heel aardige deuntjes laten horen en zijn het echt hele goede imitators, die allerlei vogels na kunnen doen.

Zo af en toe gaat zijn blik naar de groene brievenbus – Foto: ©Louis Fraanje

Best wel interessant zo’n stukje plastic – Foto: ©Louis Fraanje

Bewondering

De Vlaamse gaai is bekend om de prachtige, opvallende blauw-zwart gestreepte vleugelbocht en dat konden we nu ook heel mooi zien, toen de vogel opvloog en even verderop – met wijd uitgespreide vleugels – weer een landing maakte op een andere heiningpaal.  Ondanks dat het een echte kwajongen is, hebben we toch veel bewondering voor hem. En dat hij nu alleen maar Gaai genoemd wordt in plaats van Vlaamse gaai vindt ik al helemaal belachelijk en ik denk dat onze zuiderburen daar net zo over denken. Wat een kortzichtige mensen heb je toch als het om zoiets onbenulligs gaat, daarom blijf ik gewoon Vlaamse gaai zeggen!

De Vlaamse Gaai heeft de landing ingezet – Foto: ©Louis Fraanje

Met wijd uitgespreide vleugels…

…een schitterend gezicht – Foto’s: ©Louis Fraanje

 

 

 

 

 

 

 

De vruchten worden ergens op de grond begraven – Foto: ©Louis Fraanje

Bosbouwer en rover

De Vlaamse gaai wordt beschouwd als de bosbouwer onder de vogels, die naam heeft hij te danken aan de volgende eigenschap, hij begraaft eikels, beukennootjes en dergelijke als voorraad voor later. Hij kan wel zes tot acht eikels tegelijk achter zijn wangen verbergen, om die dan daarna op een schikte plek te begraven. Doordat hij ze lang niet altijd terug kan vinden, krijgen ze voldoende gelegenheid om te ontkiemen en voor jonge boompjes te zorgen.

Het bovenstaande is dan enigszins een tegenwicht tegen de slechte naam die de Vlaamse Gaai heeft als rover van eieren en nestjongen van zangvogels. Het voedsel van de Vlaamse Gaai bestaat overigens – naar uit onderzoek is gebleken – voor ruim zeventig procent uit insecten. Maar… in het broedseizoen, wanneer hij zelf jongen heeft te verzorgen. rooft hij ook de nesten van zangvogels als bodembroeders.

Maar… ondanks al zijn kwajongensstreken, blijft het een echte vrijbuiter en genieten wij op onze boswandelingen telkens weer van zijn kleurrijke verschijning!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2019/05/22/vlaamse-gaai-blijft-ons-boeien/