Herinnering buiten in bos en veld…
Inmiddels alweer zo’n 13 jaar geleden zat ik op een late namiddag in september, zat ik op de Hoge Veluwe aan de rand van de uitgestrekte heide. Vanaf mijn aanzitplek, zie ik rechts van mij de Stafse Dennen en voor mij aan de horizon doemen vaag de bossen van Oud Reemst op.
De stilte om mij heen is overweldigend en voor mij had de opkomende grondmist het grootste deel van de het Reemsterveld in nevelen gehuld. Een schitterend decor wat ik hier even helemaal gratis in mijn schoot geworpen kreeg.
Herinneringen
Als ik zo in m’n eentje buiten in het veld ben, gaan onze gedachten op verre wegen en komen de vele herinneringen aan vroeger naar boven en beleef ik het allemaal weer, dan zie ik mezelf weer zitten naast de oude jachtopzichter, de verrekijker onder handbereik.
Rentmeest
De vele mooie gesprekken over het wild en jacht die we samen hadden staan mij nog glashelder voor de geest, jagen was destijds de gewoonste zaak van de wereld, want een goed rentmeester beheert zijn gebied en laat het niet verloederen, daarnaast verzorgd hij zijn wild op een zo goed mogelijke manier.
Het edelhert
Heel even voel ik een koude rilling door mijn lijf, waar dit ineens vandaan komt… ik weet het niet, maar tijd om hier lang over na te denken krijg ik niet, want in de verlatenheid van het open veld zie ik in vanuit het niets een geweidrager opdoemen.
Onverstoorbaar en in nevelen gehuld blijft het edelhert minutenlang zo staan – Foto: ©Louis Fraanje
In nevelen gehuld
Het is een schitterend gezicht om in de eenzaamheid van die uitgestrekte heide, het edelhert te zien staan, onverstoorbaar en in nevelen gehuld blijft hij minutenlang zo staan, om vervolgens weer in diezelfde nevelen te verdwijnen om in het aangrenzende bos een plekje te zoeken waar hij de nacht kan doorbrengen.
Ouwe reus
Hopelijk zal zijn nachtrust niet worden verstoord door een rondzwervende wolf, die als een dief in de nacht op zoek gaat wie hij zal kunnen verslinden, we hopen maar dat hij zich kan verweren, och… zo’n ouwe reus kent de klappen van de zweep wel en zal zich zeker niet zomaar gewonnen geven.
Piepklein landje
Helaas die mooie rustige tijd van vroeger is voorbij, we zijn nu overgeleverd aan mensen die denken dat ons piepkleine landje nog een echte wildernis herbergt, tja… hoe verzin je het en wat ik mij dan tegelijkertijd afvraag, of deze mensen niet een grotere hekel hebben aan jagers, dan liefde voor de natuur!
Rijkdom
Maar goed mijn avond kan niet meer stuk, deze ontmoeting hier in de eenzaamheid was ‘goud’, het is ook een heel bijzonder gevoel, iets dat je niet uit kunt leggen als je het zelf nooit ondervonden hebt, wat een rijkdom.
Dan kijk ik omhoog en dank ik mijn Schepper voor deze prachtige avond buiten in het veld onder de open hemel van het uitgestrekte Veluwse land!
Louis Fraanje
