Veluwenaar Louis Fraanje
Werken op het land in vroeger dagen…
Toen ik gisteren het artikel publiceerde met betrekking tot ‘Dankdag’ en daarbij de prachtige foto plaatste, waarop de korenschoven in lange rijen op de graanakker stonden, dacht ik bij mezelf dat het misschien helemaal niet zo verkeerd zou zijn, om eens wat meer te vertellen over hoe het er destijds aan toe ging bij de graanoogst.
Verwarring
Vandaar dus dit artikel over de graanoogst, waarin ik op een eenvoudige manier probeer duidelijk te maken wat het verschil is tussen een korenschoof en een garf, mede ook omdat die twee nog weleens verwarring geven!
Zo stonden vroeger na de graanoogst de korenschoven op de akker – Tekst en foto: ©Louis Fraanje
Graanoogst
Vroeger, toen het graan nog met de hand werd geoogst, hiervoor werd een zicht en een pikhaak gebruikt. daarna werd dit graan samengebonden door binders- of binsters met een handje halmen tot een garf.
Deze garven werden tegen dan tegen elkaar gezet tot een hok, dat is dus een schoof die te drogen werd gezet op de graanakker.
Later kwam de zwadmaaier, waarna het gemaaide graan nog met de hand tot garven gebonden moest worden. Met de komst van de zelfbinder was ook dit verleden tijd.
Het graan werd vroeger nog met de hand geoogst, hiervoor werd een zicht en een pikhaak gebruikt – Foto:©Louis Fraanje
Garven
Een ‘garf’ is een bundel afgemaaid graan, die met enkele graanstengels samengebonden is, en de persoon die dit werk doet, het graan in bundels binden, die noemt men een ‘garver’.
Een ‘schoof’ wordt met 6 of 8 garven met de koppen schuin tegen elkaar gezet – Foto:©Louis Fraanje
Schoven
Een ‘schoof’ wordt opgezet door 6 of 8 garven met de koppen schuin tegen elkaar te zetten tot een hok om te drogen, deze ‘schoven’ werden in lange rijen achter elkaar gezet op de graanakker.
Er is dus een duidelijk verschil tussen een garf en een schoof! (Zie foto boven),
Louis Fraanje
