Jenneke Vuijk- de Gier(1937-2025)
Bericht van overlijden…
1 oktober 1937 – Jenneke Vuijk- de Gier – 12 augustus 2025
Op dinsdag 12 augustus jl. is ons oud vrijwilligster en verhalenvertelster Jenneke (Jet) Vuijk- de Gier in haar woonplaats Heerewaarden op 87 jarige leeftijd overleden.
In memoriam
Een groot aantal donateurs uit de begintijd van de Jac. Gazenbeekstichting
zullen Jenneke (Jet) Vuijk uit Otterlo, waar ze voorheen woonde, wel kennen.
In mijn herinnering was ze destijds actief lid van de Dierenbescherming Afdeling Veluwe, en als er ergens mistoestanden waren op het gebied van de dieren, dan ging ze er persoonlijk heen en stond ze haar mannetje(vrouwtje). Niet zo extreem als tegenwoordig, nee… dan sprak zij de mensen op een respectvolle en rechtvaardige manier aan op hun verantwoordelijkheid ten opzichte van mens tegenover hun dieren!
Tegelmusem
Ook verzorgde Jenneke rondleidingen in het bekende Otterlose Tegelmuseum en vertelde ze met veel enthousiasme over de geschiedenis achter de vele tegels en schitterende tegeltableaus.
Je kon merken dat ze zich er echt in verdiept had, en niet zomaar even iets aan de bezoekers stond te vertellen, maar op een vlotte en humorvolle manier haar verhaal over kon dragen aan anderen.
Ook verzorgde Jenneke rondleidingen in het Tegelmuseum te Otterlo – Foto: ©Jac. Gazenbeekstichting
Verhalen vertellen
Jarenlang trok Jenneke als verhalenvertelster samen met anderen zoals o.a. Maty Romein, Nely Klarenbeek, Lily Verschuur, Lidy van Doorn etc… voor de Jac. Gazenbeekstichting over de Veluwe, daarmee was zij destijds in 1995 één van de eersten die buiten in de natuur op de Veluwe hiermee van start gingen.
Deze vertellingen in de ‘open lucht’, waren een enorm succes en trokken honderden luisteraars uit alle delen van Nederland naar de Veluwe.
Dat leverde de Jac. Gazenbeekstichting niet alleen op de Veluwe, maar ook landelijk, veel publiciteit op.
Zelfs radio en televisie hebben er in die periode veel aandacht aan besteed. Mede doordat ook anderen het over gingen nemen en het allemaal teveel ging worden is men er mee gestopt.
Allereerste vertelling
De allereerste vertelling vond plaats op de deel van de oude boerderij ‘Het Bouwhuis’ op Landgoed Kernhem te Ede. Een prachtige historische plek, die de sfeer van vroeger het dichts benaderde, mede ook omdat in het verleden de schrijver Jac. Gazenbeek(1894-1975) hier regelmatig over de vloer kwam.
De allereerste vertelling op de deel van boerderij “Het Bouwhuis” in Ede – Foto: ©Jac. Gazenbeekstichting
Jarenlange carrière
Dit was het begin van een jarenlange carrière als ‘verhalenvertelster en niet alleen in Ede bij “Huize Kenhem”, maar ook bij het “Solse Gat” in het Speulderbos, de “Stenen bank” bij Garderen, de “Beerencamp” bij Nijkerk en de oude herberg “Woeste Hoeve”!
Deze vertellingen werden altijd in de zomermaanden georganiseerd en trokken veel publiek, er waren vertelavonden bij die zo’n zestig tot soms wel meer dan honderd bezoekers trokken.
Scholen
Daarnaast werden deze vertellingen ook als lesprogramma van de verschillende basisscholen op de Veluwe opgenomen en stond Jenneke voor de klas. Dan was ze in haar element en genoot ze zichtbaar als de kinderen aan haar lippen hingen bij de spannende Veluwse verhalen.
Er was een lesbrief samengesteld in samenwerking met de Stichting EDUART waarmee gewerkt kon worden. Ieder jaar werden er elk vertelseizoen een flink aantal basisscholen in de regio bezocht, in 1999 waren dat er zo’n veertig in totaal.
Bij Huize Kernhem luisteren zo’n 60 tot 80 mensen naar de verhalen van Jenneke – Foto: ©Jac. Gazenbeekstichting
Eigen stijl
Of ze nu als gids in het Tegelmuseum te Otterlo stond of als vertelster ergens op de Veluwe in het bos, of op school voor de klas, ze maakte er altijd echt iets bijzonders van.
Enthousiast als ze was, had ze daarbij een geheel eigen stijl ontwikkeld, al dan niet aangevuld met haar eigen verhalen.
Raad en daad
Ook nam Jenneke naast de vertellingen, de taak op zich om alle teksten voor ons kwartaalblad “De Veluwenaar” te rectificeren, een flinke klus die ons veel werk bespaarde.
Voor wat betreft de PR van de Jac. Gazenbeekstichting, deed ze ook interviews, zowel voor pers als radio etc. stond ze ons met raad en daad bij.
Iets wat ze bleef doen, ook toen ze jaren geleden, de Veluwe verruilde voor een droomplekje aan het water in Heerewaarden.
Zolang ze kon, bleef ze geinteresseerd in het wel en wee van de stichting, maar ook belangstellend naar de thuissituatie, ze was een echt mensenmens, die zich persoonlijk betrokken voelde.
Dierenliefde
En ook onze gezamenlijke liefde voor de dierenwereld en de natuur als Schepping van God, waarbij je merkte hoe groot haar vertrouwen was in die grote Schepper van hemel en aarde, gaven een extra dimensie aan onze vriendschappelijke relatie,
Als ze iets voor de stichting deed, wilde ze er nooit iets voor hebben, groot was dan ook haar verbazing, toen wij haar op mijn 65e verjaardagsfeest in november 2014, een kleine teckel in beeldvorm aanboden, dit als bedankje voor alle goede zorgen in al die jaren.
De overhandiging van de teckel aan Jenneke Vuijk – Foto: ©J. Meijer
Dankbaar
Haar dierenliefde openbaarde zich ook als ik op bezoek kwam en ik verwelkomd werd door een kwispelende teckel, waarbij de naam ‘Spijker’ mij het meest is bijgebleven.
En eenmaal gezeten in de stoel, kroop er soms stiekem een poes onder mijn arm door, die het zich al vleiend zo comfortabel mogelijk maakte en een plekje op mijn schoot en in mijn hart veroverde.
De herinnering aan al die fijne gesprekken, die ik met Jenneke mocht hebben en waarbij ook haar man Hans gedurig aanwezig was, zijn mij door de jaren heen zeer dierbaar geworden, dankjewel daarvoor lieve mensen.
Onvergetelijk
Op de rouwkaart werd zij op een liefdevolle wijze samengevat met de volgende tekst:
“Zoveel geloof, hoop, liefde, trouw en levenslust in één mens. Dat moeten wij nu missen.
Zij was mijn liefst!
En onze onvergetelijke, vrolijke moeder.
Wij vertrouwen haar toe aan haar Hemelse Vader.”
Medeleven
Zij is de zoveelste bekende op rij die ons is ontvallen en die ons is voorgegaan op de weg, die ook wij eens zullen moeten gaan, niemand uitgezonderd!
Wij wensen haar echtgenoot Hans en kinderen Mieke, Els & Winolt en verdere familie, vrienden en allen die haar lief waren, heel veel sterkte en Gods nabijheid toe!🙏
Louis Fraanje, voorzitter Jac. Gazenbeekstichting
Lees ook: Het lege bankje…
