Buiten in bos en veld…
Opa Louis en kleinzoon James samen op pad in de Veluwse natuur – Foto: ©Louis Fraanje
Wildspeuren
Op woensdag 6 augustus jl. ben ik samen met mijn 12 jarige kleinzoon James op pad geweest, met de auto naar het bos en samen heerlijk zwerven door bos en veld van de Veluwe. Het is zomer en de vakantietijd is aangebroken, dus voor hem een mooie gelegenheid om samen met zijn opa de natuur in te trekken en naar wild te speuren.
Doorgeven
Op zo’n moment, ben ik in echt mijn element, de geheimen van de natuur doorgeven aan een volgende generatie, iets wat mij persoonlijk – letterlijk en figuurlijk – op het ‘lijf’ is geschreven.
James is een echte natuurliefhebber, met een luisterend oor en een spiedend oog, want als we samen onderweg zijn ontgaat hem niets en houdt hij nauwlettend de omgeving in de gaten.
Een reegeit verscholen tussen het groen – Foto: ©Louis Fraanje
Reegeit
We waren die bewuste middag nog maar nauwelijks een half uurtje op pad, of James had ergens in het struikgewas iets bruins ontdekt en was er bijna zeker van dat er iets te zien was.
De verrekijker erbij gehaald en… jawel hoor, daar stond een reegeit tussen het groen, dat was dus onze eerste gelukstreffer vandaag, een goed begin dankzij de oplettende ogen van onze jonge wildspeurder.
Onze enthousiaste wildspeurder James op de Veluwe – Foto: ©Louis Fraanje
De Hand
We gaan dwars door het Park De Hoge Veluwe en rijden vervolgens via de uitgang Hoenderloo in de richting van Apeldoorn, om dan via Ugchelen en Hoog Buurlo naar Hoog Soeren te rijden, maar eerst gaan we een bezoekje brengen aan een grillig gevormde oude beukenboom in het bos.
Deze bijzondere boom heb ik iets mee, mede ook omdat hij zo’n aparte vorm heeft en met wat fantasie eigenlijk wel op een hand lijkt en daarom van mij de bijnaam ‘De Hand’ heeft gekregen.
Lange vingers
Als je de boom goed bekijkt, dan begint vanaf de grond zijn pols en na zo’n anderhalve meter in de hoogte vormt zich een hand met vier vingers en een duim, waarbij de vingers inmiddels wel aardig lang geworden zijn, iets wat nou voor een boom niet zo erg is, als voor een mens!
Boomtakken als lange vingers – Foto: ©Louis Fraanje
Bijzondere beukenboom ‘De Hand’ – Foto: ©Louis Fraanje
Kijken & zien
Zo’n apart gevormde boom kan temidden van allemaal rechte soortgenoten, toch een echt ‘buitenbeentje’ vormen, iets wat mij persoonlijk wel aanspreekt. Ook voor James is het een bijzonder iets en geniet hij van dit soort aparte dingen in de natuur, waarbij je net even verder kijkt dan de gemiddelde wandelaar in het bos.
Tja… tussen kijken en zien zit soms net het verschil, zo leren we van elkaar de natuur een beetje begrijpen, waarbij zo’n grillige boomstam ons dan – letterlijk en figuurlijk – een ‘handje’ kan helpen!
James bij een van de kijkgaten van het wildkijkscherm – Foto: ©Louis Fraanje
Opa Louis en kleinzoon James bij het wildkijkscherm – Foto: ©Louis Fraanje
Wildkijkscherm
Na het bewonderen van de bijzondere boom, rijden we verder in de richting van Alvenschoten, daar is een wildkijkscherm met kijkgaten of sleuven, waar je doorheen kunt kijken om wild te kunnen observeren.
Hout & beton
Vroeger stond er een houten scherm, maar dat is inmiddels vervangen door een dikke betonnen muur, waarin dus de kijkgaten of sleuven gemaakt zijn, deze zijn wel erg smal en voor een camera met telelens te klein.
Uitstraling
Het lijkt erop, dat er bij het ontwerp van dit kuntwerk, volgens ons de uitstraling belangrijker is geweest, dan de functionaliteit ervan, maar dat is mijn persoonlijke mening, al heb ik ondertussen al wel van menige bezoeker dezelfde opmerkingen vernomen.
Op de wildweide aan de bosrand stond een hinde – Foto: ©Louis Fraanje
Erg rustig
Er stonden enkele mensen bij het wildkijkscherm, dus zijn we ook even gaan kijken of er wild te zien was, dat bleek niet het geval te zijn, maar een echtpaar dat er blijkbaar al een tijdje had staan kijken, vermoedde dat er wild in aantocht was.
En… na ongeveer een kwartier te hebben gewacht, verschenen er enkele hindes, waarvan we er eentje redelijk in beeld konden krijgen, maar voor de rest bleef het erg rustig op het veld.
Reden voor ons om de reis te vervolgen en eventueel ergens een hapje te gaan eten.
Lees ook: Samen met opa de natuur in… – Deel 2
