Hert “Lambertus” op de Hoge Veluwe – Deel 10

Lambertus op de laatste dag van de lente

Zoals wel vaker pak ik vaak een witte fiets en cross met de camera op de nek over de paden en zie dan wel wat er op m`n pad komt. Je komt zo op een tamelijk snelle manier soms de mooiste dingen tegen, wel moet je er vooraf even voor zorgen dat het kinderzitje niet rammelt want dat kan in de stilte van het bos een storende factor zijn.

Stond daar een mooie reebok tegen de helling - Foto: ©Johan Jansen

Stond daar een mooie reebok tegen de helling – Foto: ©Johan Jansen

Mooie reebok

Zo gezegd zo gedaan en ging ik op deze zwoele avond weer op pad. Jacqueline bleef in de auto die ik op een strategische plek had geparkeerd zodat ze mij eventueel bij kan praten mocht zij onverhoopt iets over de diverse paden, die vanuit de auto te overzien zijn, zien oversteken.
Ik had al heel wat plekken bezocht zonder ook maar een teken van leven van iets of wat te hebben gezien.
Toen ik echter bij de Tonnenberg aankwam stond daar een mooie reebok tegen de helling. Snel zette ik de fiets tegen een boom en maakte een paar foto`s van deze bok die wondere boven wonder geduldig bleef staan.

Zo stonden we even 'oog in oog' midden op het bospad - Foto: ©Johan Jansen

Zo stonden we even ‘oog in oog’ midden op het bospad – Foto: ©Johan Jansen

Op het pad

Ik was nog maar net weer onderweg appte mijn geliefde en meldde dat er recht tegenover haar een aantal herten uit de dekking het pad overstaken en richting het voor ons welbekende veldje trokken. Dat kwam goed uit want ik was juist al een beetje die kant op gefietst en als ik zo bleef fietsen zou ik ze vanzelf tegen moeten komen. Halverwege stapte ik af om het laatste stukje voorzichtig die kant op te sluipen. Het geluk zat me mee, daar stonden ze al op het veld waarvan er een al weer het pad, waar ik op dat moment ook stond, overstak. Dit edele hert zag mij staan, we keken elkaar aan een ogenblik aan en wel lang genoeg om hem op de plaat te krijgen. De rest van het roedel bleef rustig door grazen.

Een mooie grote jongen in bastgewei - Foto: ©Johan Jansen

Een mooie grote jongen in bastgewei – Foto: ©Johan Jansen

Nog meer herten steken de weg over...

Nog meer herten steken de weg over…

– Foto’s: ©Johan Jansen

Het laatste hert dat de weg oversteekt - Foto: ©Johan Jansen

Het laatste hert dat de weg oversteekt – Foto: ©Johan Jansen

Op de fiets

Jacqueline belde en deelde mee dat ze meende dat nu ook helemaal achteraan het pad ook Lambertus te zien was. Ondertussen was het roedel herten in beweging gekomen en rende het pad over waar ik op dat moment stond. Ik zei tegen Jacqueline kom die auto uit en loop richting de weg want ze gaan waarschijnlijk oversteken. Ik kon nog net een paar foto`s maken en haastte mij naar de fiets die iets verder terug stond om mij naar Lambertus te begeven. Via een omweg kwam ik op de plek waar Lambertus volgens Jacqueline net gestaan had.

Tussen de bomen door ontwaarde ik Lambertus - Foto: ©Johan Jansen

Tussen de bomen door ontwaarde ik Lambertus – Foto: ©Johan Jansen

De boswachter

Wat ik op dat moment nog niet wist was dat de boswachter ook net op die plek geweest was en Lambertus stond te bekijken. Toen ik echter op die plek was aangekomen zag ik in de verte, na later bleek, deze boswachter nu bij Jacqueline op de weg staan. Aan haar houding kon ik zien dat ze stond te filmen. Dat betekende dat de groep herten de weg aan het oversteken was en dat ze dat aan het filmen was met de boswachter naast haar. Geweldig.

Lambertus is veel schuwer was dan ik van hem gewend ben - Foto: ©Johan Jansen

Lambertus is veel schuwer was dan ik van hem gewend ben – Foto: ©Johan Jansen

Onrustig

Tussen de bomen door ontwaarde ik ondertussen Lambertus die nu onderweg was naar het eerder genoemde veldje. Snel spoedde ik mij naar het veldje om daar Lambertus beter te kunnen fotograferen.
Wat mij opviel was dat hij veel schuwer was dan ik van hem gewend ben. Hij was onrustig en liep een beetje heen en weer en aan z`n gedrag kon ik zien dat hij achter de andere herten aan wilde. Ik verplaatste mij verder van hem af om hem die kans te bieden.

Onrustig liep Lambertus een beetje heen en weer - Foto: ©Johan Jansen

Onrustig liep Lambertus een beetje heen en weer – Foto: ©Johan Jansen

In aantocht

En met een spurt stak hij het pad over waar de anderen eerder ook waren overgestoken. Snel belde ik Jacqueline dat Lambertus nu ook in aantocht was. Samen hebben we bij de auto op hem staan wachten maar het duurde te lang, we moesten naar de uitgang. Ik had de auto net gekeerd en wie zie ik in de spiegel de weg oversteken?

Met een spurt steekt Lambertus de weg over - Foto: ©Johan Jansen

Met een spurt steekt Lambertus de weg over – Foto: ©Johan Jansen

Aangesloten

Ja hoor, Lambertus heeft staan wachten tot de kust veilig was en stak de weg over richting de groep waarbij hij zich blijkt te hebben aangesloten. Het is al eerder gebeurd dat hij bij een groep was en toch later weer solo was. Ten tijde dat hij in een roedel leeft is hij veel schuwer dan ten tijde dat hij solo is.
Al met al was het weer een geweldige mooie avond geworden die ondanks dat het een van de langste was toch weer veel te kort duurde. Het is niet anders.

Lees ook: Hert “Lambertus” op de Hoge Veluwe – Deel 11

______________________________________________________________________________________________________________________

Bekijk ook het filmpje:

 

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2018/06/25/het-hert-lambertus-op-de-hoge-veluwe-deel-10/