Advent: tijd van belofte

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De kudde op de Schapendrift – Foto: Christien Mouw

Verdrietig

Het is grijs buiten en wit. Stil is het ook. Heel stil. Fijn is dat! Het hoort buiten nu stil te zijn en grijs en wit. In de grijze mist kun je je gemakkelijk verstoppen. En soms is dat fijn. Vandaag vind ik dat fijn.

Het is dinsdag, 9 december. En het is vandaag precies een week geleden dat mijn geliefde man Cos Mouw, oud-schaapherder van Elspeet, overleed.

Verdrietig voel ik mij, nu ik precies een week later met de kudde schapen de Schapendrift afloop.

Zondagmorgen

Gedurende tweeëntwintig jaar lang, mochten we samen een gelukkig herderspaar vormen. En ook nadat Cos omwille van lichamelijke klachten genoodzaakt was te stoppen, was Cos nog dagelijks aan te treffen bij de schaapskooi, betrokken als hij bij alles bleef. Ook hielp hij mij altijd de kudde schapen de drukke Nachtegaalweg oversteken. Tot op de Schapendrift, dan sloeg hij rechts af, naar ons huisje. Tot aan de laatste dag toe.

Het was op zondagmorgen 16 November, een dag voordat Cos in het Gelre-ziekenhuis in Apeldoorn werd opgenomen met hart-valen en een dubbele longontsteking. Ondanks een uitstekende, en liefdevolle verpleging en verzorging, kwam Cos dit niet meer te boven. Op die mooie zondagmorgen, scheen de zon uitbundig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tot aan de laatste dag hielp Cos mee. Hier rijd hij op de fiets achter de kudde – Foto: Christien Mouw

Witberijpte halmen

Diep in gedachten verzonken, loop ik in gelijke tred mee naast de zich traag voortbewegende, drachtige schapen. We lopen het bospad af, dat langs het wildraster naar de heide voert. Windstil is het. Alleen het monotone geluid van de zaagmachines, gehanteerd door de bosarbeiders verderop in het bos waar de houtkap plaats vindt, is hoorbaar. Verder zijn er geen geluiden. We naderen de heide.

Boven het verlaten veld is het nog veel grijzer en nog veel stiller dan in het bos, waar we net doorheen zijn getrokken. En wit is het er ook. De wit berijpte heipollen en de lange, wit berijpte halmen van het pijpenstrootje wiegen sierlijk heen en weer wanneer de schapen daar doorheen struinen. Zuiver en rein oogt het stille veld. Smetteloos wit zijn de lange halmen. Het lijkt buiten wel net een levende kerstkaart.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Net een levende Kerstkaart – Foto: Christien Mouw

Overpeinzingen in beroering

Verweest tuur ik in de verte. Droom ik nou, of is dit echt..? Van binnen in mij is het net zo stil als buiten. En grijs. Ja, grijs is het ook van binnen in mij. Mistig en grijs.

Een lichte bries, een zuchtje wind, beroert scheerlings de witte halmen, en brengt ook mijn overpeinzingen in beroering, die zacht mee zuchten en wuiven in dezelfde richting als de halmen.

Smeltende droppels vallen gestaag van de takken der bomen af, op de wit bedauwde aarde. Mijn tranen voegen zich daar geluidloos bij. Op de aarde versmelten ze te samen en geduldig neemt de aarde ze allen op in haar schoot.

Teder en Liefdevol en Troostrijk, voor wie het aanschouwt en doorgrond. Ik mijmer stilletjes verder, terwijl de witgewolde kudde, langzaam voortstruint, door het witbevroren veld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De witgewolde kudde struint langzaam voort – Foto: Christien Mouw

Langzaam wordt het licht

Alles rondom ons adémt eerbied uit. De schepping houdt haar adem in. Een witte winterzon toont ons even aan dat het licht overwint. Ja…het Licht overwint. Dat is waar. Het is Adventtijd. Tijd van belofte, van uitzien naar. Tijd van hoop en verwachting. Tijd van bezinning.

beeld3

Symbool van de vrede

Twee duifjes vliegen laag boven de schapen uit, om vervolgens weer in de mist te verdwijnen. Ik tuur ze helemaal na, zover het maar kan. We verwachten de komst van de Vredevorst.

Duif; symbool van de vrede. Langzaam aan wordt het licht aan de horizon, wordt het licht om me heen, en wordt het licht binnen in mij.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Pad naar de toekomst

De schapen trekken een spoor, een spoor door de witte wereld. Ik volg dat spoor. Dat spoor vormt een pad, een pad om te gaan en een pad dat wenkt om vooruit te gaan.

Om voorwaarts te gaan, een pad dat leidt naar de toekomst. De Toekomst..?! Jawel; is dat nou niet juist de boodschap van Advent…?!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2014/12/16/advent-tijd-van-belofte/