Terug in de schaapskooi

Zacht en mild najaar

Druilerig is het buiten, en grijs. Ontelbare kleine druppeltjes vormen zich om blaadjes en grassprietjes heen. Alles krijgt daardoor glans, en zelfs de boomstammen glimmen je tegemoet. Wonderlijk seizoen toch, die herfst! De meest uiteenlopende natuurverschijnselen treffen we erin aan. Teer en sprookjesachtig kan ze zijn, wanneer mist en nevel witte kleedjes weven om paddenstoelen en om sparrenbomen heen. Woest en ruig daarentegen, wanneer de herfststorm giert en loeit om de bomen en raast over de kale vlakte. Dit jaar beleven we een zacht en mild najaar. Het eikenblad zit nog volop aan de bomen, waardoor we lang mogen genieten van een paneel aan herfstkleuren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De oude schaapherder Cos Mouw helpt me even de drukke weg oversteken

Bijvoeren

Maar nu de nachten langer worden en het donker reeds vroeg invalt, vonden we het tijd worden om de schapen weer naar binnen te halen voor de nacht. De ooischapen waarvan er velen inmiddels al enkele maanden drachtig zijn, dienen nu ook bijgevoerd te worden met kuilvoer in de ruiven, en wat extra krachtvoer.

We verwennen ze nog meer door dagelijks een vers pak stro uit te strooien in de schaapskooi waarin de schapen heerlijk kunnen rusten. Iedere morgen vertrekken we weer vanaf de schaapskooi met de kudde schapen richting heide en iedere middag komen ze weer terug in de kooi. Bij de schaapskooi staan de tijden van vertrek en aankomst aangegeven. Ook deze ochtend is het grijs en mistig en druilerig buiten. Veel wind staat er niet, waardoor het niet koud aanvoelt. Ik besluit mijn camera mee te nemen.

Door de mist en de nevelflarden heen, zie ik af en toe de zon scheerlings voorbij schuiven. Dat kunnen mooie plaatjes opleveren! Zodra ik met mijn hondje Puck de schaapskooi nader, werpt de zon door het geopende bovenluik haar eerste gouden stralen naar binnen over de wollen schapenruggen heen. Mekkerend verlaten de schapen de warme stal. De oude schaapherder Cos Mouw helpt me even de drukke weg oversteken, waarna de kudde rustig de Schapendrift afloopt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Drachtige ooien

Ze hebben geen haast zo te zien. Nu ze wat bijgevoerd worden kun je dat direct merken aan de gedragingen van de dieren. En nu de ooien drachtig zijn is hun gang trager en zijn ze lomer in hun bewegingen. De wollen vachten glanzen in de gouden zonnestralen. Ze zien er goed doorvoed en gezond uit!

Als we de heide bereiken zien we daar de mist en de witte nevelsluiers nog dicht boven de velden hangen. Hier en daar tekenen zich verspreid over het veld contouren van bomen en struiken af. Eigenaardig gezicht is dat! Wat een sprookjesachtige wereld toch waarin we ons bevinden.

De zon breekt door

Een bijzonder landschap strekt zich voor ons uit, onwaarschijnlijk en surrealistisch, waar je je op een andere planeet waant te bevinden. Ik geniet mee met de schaapjes en mijn hond en verwonder me erover hoe groen de dalen nog bekleed zijn met gras, waarin de schaapjes lustig grazen. Na enkele uren zwerven weet ook hier de zon door de mist heen te breken. Door de kracht van de stralen worden de nevels vooruit geschoven en komt voorzichtig het blauw van de hemel te voorschijn. Terwijl we de grijze mist in de verte zien verdwijnen zien we de blauwe lucht reeds weerspiegelen in het grote ven dat we passeren.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zien we de blauwe lucht reeds weerspiegelen in het grote ven

Verlaten oord

OLYMPUS DIGITAL CAMERASchitterende tafereeltjes tovert de zon nu tevoorschijn in het landschap. De duizenden kleine droppeltjes beginnen te verdampen in de zon en toveren ontelbare kleuren in de lange grasstengels van het pijpenstrootje en tussen de heipollen in. De heipollen die, nu ze uitgebloeid zijn, gretig begraasd worden door de kudde schapen.

Een belletje klingelt vrolijk in de ijle lucht. Geen sterveling te zien in dit verlaten oord, dat nu meer dan ooit in een zeldzaam schouwspel van kleuren ligt te schitteren in de zon.

 

Kleine natuurverschijnselen

Ongemerkt verstrijken de uren waarin zoveel kleine natuurverschijnselen zich opvolgen, dat ik verbaast opkijk als ik in de verte de kerkklok in het dorp hoor luiden. Nee toch..zo laat al?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dat kan niet waar zijn! Ja, toch wel; kijk, je kunt het zien aan de gedragingen van de schapen. Na eerst nog wat aan de twijgjes en knoppen van de lage sparrentakken te hebben geknabbeld, maken enkele schapen aanstalten om zich onder een vliegden neer te vleien.

Voor mij een signaal om de terugtocht door het bos naar de warme schaapskooi te aanvaarden.

Hoe onvoorstelbaar mooi, kan een dag in November zijn…!

Alle foto’s: Christien Mouw

 

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2014/11/17/terug-de-schaapskooi/