Zondagmorgen na het schaapscheerdersfeest

We beleefden een dromerige ochtend in het veld. Nadat het vannacht flink had geregend, was het nu droog geworden buiten. De natuur rondom ons ademde rust en stilte uit. Door een aangename warmte omgeven, begaven we ons al vroeg in de morgen op pad, met de kudde schapen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWat een contrast vormde dit schouwspel met de dag ervoor zeg! Ja, het was op dit moment toch haast niet voor te stellen, dat het pas gisteren (zaterdag 5 juli jl.) Schaapscheerdersdag is geweest in Elspeet..! Vanaf de vroege ochtend tot aan de late avond, heerste er een feestelijke drukte op en rond het terrein van de schaapskooi heen, waar honderden toegestroomde toeristen en belangstellenden, met eigen ogen konden aanschouwen, hoe hier in Elspeet de schapen op nog geheel traditionele wijze, een voor een van hun warme wollen vachten werden ontdaan.

schaapscheerdersfeest-2014-29

Scheren op traditionele wijze. Foto boven en twee hieronder: Tjaard Heikens

 

schaapscheerdersfeest-2014-9-1

schaapscheerdersfeest-2014-35

Deze traditionele wijze van scheren wordt nog met de hand, met de ouderwetse knipschaar uitgevoerd. Dit is een kunst apart, die slechts nog door weinigen wordt verstaan!

Aan het eind van deze bezienswaardige dag, waren dan toch echt alle schaapjes keurig netjes en zonder enig letsel, van hun warme winterjas ontdaan. En zijn alle toeschouwers, na een feestelijke en kleurrijke dag beleefd te hebben op dit folkloristische Elspeetse Schaapscheerdersfeest, weer tevreden huiswaarts gekeerd.

Vanmorgen nam ik dan in alle vroegte de door de regen schoongewassen schaapjes, weer mee het veld in. Ik haalde ze, tezamen met mijn hondje Puck, op uit de buitenkraal die gelegen is op de heide. Toen de schapen ons aan zagen komen, liepen ze vanachter uit de wei, waarin ze nog rustig lagen te herkauwen, naar voren toe, ons tegemoet. Met mijn armen geleund op het houten hek, keken we toe hoe de kudde schapen ons naderde. Met zekere tred, en doelbewust, stapten ze voorwaarts, als hadden ze op ons liggen wachten. Wat een schitterend moment was dit! Terwijl ik het hek opende, zag ik de lange rij schapen een voor een het hek passeren. De veelzeggende blik in hun ogen vertelde mij overduidelijk hoe blij en opgelucht ze waren, van hun dikke warme vacht verlost te zijn!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zelf moest ik eerst wel een beetje wennen aan deze kaalgeschoren schapen. Een beetje eigenaardig toch wel, de schapen zo zonder hun vertrouwd aandoende wollen vachten te zien, de vachten, die juist zo bij de schapen horen, en ze mede daardoor zo authentiek tot schapen maken. Nu geleken ze veel meer op herten! Ontdaan van hun vachten kwamen hun lange ruggen en poten veel beter uit, en leken ze ook veel slanker te zijn. Hun lange halzen strekten ze onmiddellijk uit naar het loof aan de struiken, waaraan ze gelijk gretig begonnen te knabbelen! En voorwaarts ging het weer. In gestrekte pas betraden ze daarna rap de heide. Wat liepen ze lichtvoetig en wat hadden ze een schik! Aanvankelijk waren ze haast niet bij te benen. Want deze geschoren schapen, wilden lopen, alleen maar lopen, en nog eens lopen!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Na gisteren de hele dag opgehokt te zijn geweest in de kraal naast de schaapskooi, genoten ze nu zichtbaar van hun herkregen vrijheid! En liepen ze die vrijheid met opgeheven kop tegemoet! Als grote witte vlokken bewoog de kudde schapen zich door het ruige heidelandschap heen, waar ze begroet werden door luidruchtig zingende leeuweriken. Vanuit de verte hoorden we de kerkklokken in het dorp luiden.

Hier, in het stille veld, waar de schaapjes vredig om me heen graasden, hielden wij zondag. Omringd door een serene stilte ademde de hele schepping rust uit. En zoals de regendruppels na een hevige regenbui, nog uren lang langs de stammen van de bomen naar beneden glijden, zo gleed alle drukte van de vorige dag, deze morgen geleidelijk langs alle schaapjes, en langs de herder en haar hondje, naar beneden af.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een nieuwe dag was geboren. Weldra rees de zon boven de horizon uit. Die zette de hele natuur in een gouden gloed. Alles begon te glansen. De zon wierp haar zachte, transparante stralen nu ook over de ruggen van de schapen uit. De laatste druppels gleden naar beneden, en verdampten in de warme zonnestralen. De zonnestralen, die ons op deze devote zondagmorgen, uit onze dromerij hielpen ontwaken…!

 

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2014/07/14/zondagmorgen/