Eerste ooilam geboren op Drie Koningen

Houtstapel bij mist

Gisteren was het de warmste 6 januari ooit in Nederland gemeten sinds het KNMI in 1901 begon de dagelijkse temperatuur bij te houden.   In de Bilt werd 14, 5 graden gemeten!  Uitgerekend op deze dag werd in de schaapskooi te Elspeet het eerste lammetje geboren.   Wat een slimme moeder om juist op deze lenteachtig aanvoelende dag haar lammetje het levenslicht te doen aanschouwen.  Het heeft ons, herders, niet eens erg verbaasd. Toen ik zondagmorgen met de kudde schapen op weg was naar het veld, vermoedde ik al dat er een lam geboren zou gaan worden. Het was op die ochtend ook heerlijk warm, het lieve zonnetje scheen volop.   Een sportief echtpaar, dat aan de wandel was, naderde ons en hield me even aan de praat.   Ze hadden een stevige wandeltocht over de Veluwe uitgestippeld.   De auto hadden ze bij de schaapskooi neergezet; hun trektocht zou 18 kilometer lang over de heide voeren. Terwijl ze met mij aan het babbelen waren hield ik mijn oren en ogen onafgebroken op de schapen gericht en hield ik hun gedrag haarscherp in de gaten.  Ik was me er terdege van bewust, dat er ieder moment een lam geboren zou kunnen worden.  De hoge temperatuur werkte dat tevens nog in de hand, dus was ik uiterst alert.

Schapenruggen

Ineens zei ik: “Luister eens mensen..!’   Tussen de schapenruggen hoorde ik een mekkerend geluid opstijgen.
Een heel speciaal gemekker, oh zo herkenbaar voor iedere herder.   Het was het geluid dat een schaap maakt  vlak nadat het gelammerd heeft.  Net voordat een schaap gaat lammeren wil ze dit specifieke geluid echter ook wel eens geven.  Ze denkt dan dat haar lam al geboren is en roept het.   Nu hoorde het echtpaar het ook.  Ik zei: ‘Met een beetje geluk gaan jullie de geboorte van een lam meemaken.’   Maar het mocht niet zo zijn.  Hoe zacht ze ook fluisterden en het fraaie lenteweer ten spijt, het schaap had er blijkbaar geen zin in om in hun aanwezigheid haar lam ter wereld te brengen.  “Geen pottenkijkers bij nodig”, moet ze gedacht hebben, dus koos ze een ander moment uit.
Het bezorgde mij binnenpretjes…geef haar immers eens ongelijk, nietwaar..?   Ze wachtte geduldig de nacht af, om de volgende morgen in alle stilte, bij het krieken van de dag, haar lammetje te werpen.   Toen de zon haar eerste gouden zonneharpen over moeder en lam heen wierp en collega herder Gartman en ik in de kooi verschenen, lag het lam al mooi en rustig naast haar moeder te slapen.
Tja, sommige schapen kiezen er nu eenmaal voor om het helemaal alleen en helemaal zelf te willen doen.
Tot verrassing van de herders.

Dit nog jonge zwartkopschaapje bleek er dus als eerste bij te zijn dit jaar.     Zij heeft de aftrap gegeven van het nieuwe lammerseizoen met een prachtig en welgeschapen lam: een witkoplam met een heel lief koppie en een heel mooi zacht vachtje.   We zijn er super blij mee en apetrots.   Ik heb haar Steffie genoemd en we hebben er uiteraard een stevige borrel op gedronken.

Ik heb lang naast het kraamhok naar moeder en kind staan kijken. Wat een wonder toch om, steeds weer opnieuw, bij elke geboorte, zo’n pasgeboren lammetje te mogen aanschouwen.  Hier doe je het als herder toch allemaal voor. Het is juist in deze tijd van het jaar, bij het aanbreken van de lammertijd, dat de schapen je het hardst nodig hebben en je er helemaal voor ze bent.   We gaan een mooie en intensieve tijd tegemoed.  We hopen dat er nog veel gezonde geboortes mogen volgen.   Waarbij ieder lam telt, waarbij ieder lam zorg en aandacht krijgt.
Ieder lam dat het levenslicht aanschouwt doet de herder verwondert staan. En zet de tijd even stil.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De wankele eerste stapjes op de lange, trillende pootjes.  Het zoeken naar en het vinden van het juiste evenwicht.
De eerste mekkerende geluidjes.  Het tastend zoeken naar de tepel.   En de eerste smakkende geluidjes bij het proeven en slikken van de eerste onvervalste moedermelk (bist). Deze bist is van onschatbare waarde omdat het vol antistoffen tegen allerlei soorten ziektes en infecties zit.   Het geeft het lammetje de onmisbare warmte en energie. Tja, alles in ogenschouw nemend, zijn er redenen genoeg om bij iedere geboorte steeds weer even stil te staan en te kijken. Alleen maar te kijken… en nog eens te kijken. Dat is nu het meest belangrijk: ogen van voor en van achteren te hebben.  Observeren.  Krijgt het lammetje wel genoeg te drinken?   Is de uier van het moederschaap wel goed en laat het de melk wel schieten?  Als alles dan in orde blijkt, met zowel het moederschaap als met haar lam, en ze tevreden naast elkaar in het goudgele stro liggen te rusten, ja, dan is het geluk van ons herders compleet.
Kijk eens hoe het lam zich tegen de warme vacht van haar moeder aanvlijt en het de warme adem van de moeder over zich heen voelt gaan. Zo’n veilig plekje toch!

Ik sta

De nieuwe aanwas en het jonge geluid. Al dat jonge spul om je heen. Voor ons herders van de Elspeter kudde, kon het nieuwe jaar 2014, niet mooier beginnen..!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2014/01/07/eerste-ooilam-geboren-op-drie-koningen/