De donkere dagen voor Kerst

De grijze dagen rijgen zich aaneen, zoals we dat gewoon zijn in de laatste maand van het jaar.   Er gaan zelfs dagen voorbij waarop het de hele dag amper licht wordt.   Het is juist vanuit deze stilte en vanuit deze grijsheid, dat de taal van hoop, verwachting en het uitzien naar, het sterkst tot ons spreekt.

Grijze schapen

De grijsheid en de stilte doen ons verlangen naar warmte en naar licht.
Binnen in onze huizen steken we kaarsjes aan en zoeken we warmte en gezelligheid bij elkaar.  De meeste mensen hebben niet veel op met dit grijze weer en beginnen al te huiveren als ze door het raam naar buiten kijken.
Er zijn zelfs mensen onder ons, bij wie deze donkere dagen tot somberheid stemt.   Nee, je krijgt ze niet mee naar buiten, en zeker niet voor een wandeling over de heide, door de dichte mist of door druilerige regen.

Nog meer grijze schapen

Maar in deze devote stilte en milde grijsheid, komt juist alles tot rust.   Kunnen ook mens en dier tot rust komen.
De bomen om je heen staan stil te dromen in de mist, en jij droomt mee met de bomen en laat je gedachten overstromen door de droombomen, door de neervallende druppels waarin een eindeloos lied weerklinkt.
Hoe zuiver en puur ligt het vennetje ongerept te spiegelen onder het grijze wolkendek.    De verstilde natuur neemt ook jouw gedachten mee, stemt je rustig en maakt je vrij.   Ook de hoogdrachtige schapen hebben geen haast.
Met trage tred betreden ze het veld en vormen een geheel met de hun omringende natuur.     Het is juist deze hoedanigheid die het zo bijzonder maakt om gedurende deze dagen met de schapen in het veld te zijn.
De grijze dagen en de lome schapen scheppen een oase van rust, temidden van een jachtige mensenwereld, die volkomen aan de schapen voorbij gaat.    Gelukkig maar…!

Shoarma op komst

De maand december zette aanvankelijk in met een paar graden vorst aan de grond. Her en der verspreid viel er wat lichte sneeuw die in de vroege ochtenduren even bleef liggen.   Ook vormde zich rijp.
Toen we op een morgen in december de heide betraden was het alsof er een sprookjeswereld zich voor ons opende. Onwezenlijk schoon, wit en stil lag het landschap verloren van haar eigen wezen en vervreemd van zichzelf te zijn.
De berijpte bomen en heidestruiken waren van ongekende schoonheid.  Bij de geringste windvlaag werden de lange, wit berijpte halmen van het pijpenstrootje heen en weer bewogen en met een sierlijkheid die haar weerga niet kende wuifden de witte halmen op eerbiedige wijze langs de rand van het spiegelende vennetje. In het wuivende riet hoorde je een wiegelied ruisen….

Shoarma in de mist

Ook deze morgen was de dag weer volkomen in grijsheid gehuld.  De stilte om ons heen en de stemmige, ingetogen sfeer van deze dag voerden onze gedachten naar het naderend kerstfeest toe.
Het ijle gezang en getjilp van een paar goudhaantjes hoog op de tak van een dennenboom verbrak de serene stilte. Af en toe klingelde er een schapenbelletje.   Er kwam wat wind opzetten.   De boomtoppen ruisten licht.
De wind bracht beweging in de witte nevelsluiers en in het grijze wolkendek, dat nu even uiteen geschoven werd.
Een glimp van de zon werd zichtbaar.   Een knipoog slechts.   Dan verdween ze weer snel achter de grijze deken.

Schapenboutjes op pad

De donkere dagen doen ons verlangen naar het licht.  Doen ons verlangen naar het licht van het Kerstfeest en doen ons uitzien naar de komst van het Lam.
Zoals wij, herders te Elspeet, uitzien naar de komst van de eerste lammeren, die licht en vreugde brengen in de donkerste tijd van het jaar.

Schapen_Kerst_20136

Zo kunnen de grijze en donkere dagen voor kerst, iedere dag opnieuw, een gouden randje krijgen. Door een knipoog van de zon.  Door het licht dat je toelaat in je leven.

Het bestuur in de sneeuw

Het bestuur van de Stichting Schaapskudde Gemeente Nunspeet en hun herders
wensen u allen een gezegend Kerstfeest toe en een in alles voorspoedig nieuwjaar.

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2013/12/15/de-donkere-dagen-voor-kerst/