Over wollen zomervachten, dopheide en wolpluis.

Alsof het locomotieven waren, zo traag en loom bewogen de schapen zich gehuld in hun topzware zomervachten voorwaarts over de kurkdroge bospaden, waarvan het zand metershoog opstoof en vervolgens weer neerdaalde op de lange rij welvende schapenruggen. Daarna  zwoegden ze verder, de gortdroge heidevelden over.  De aarde was gebarsten en schreeuwde om regen.Schapen op de droge heide

Juni heeft ons tot nu toe veel droogte, veel koude dagen en veel gure noordoosten winden gebracht.
Maar afgelopen week beleefden we ineens een paar tropische dagen. Puffend en hijgend wisten de schaapjes de grasplakken en vennetjes tussen de heide goed te vinden. Het water van de vennetjes stond inmiddels erbarmelijk laag en ik vreesde ik dat onze schapen zich er niet lang meer aan zouden kunnen laven als deze droogte aanhield.Schapen bij een ven

Al wekenlang keek ik uit naar het moment dat ik rondom die vennetjes het wolpluis weer zou zien bloeien. Dat sierlijk ogende gras, met z’n altijd wiegende wolpluizen, lijkt voortdurend een lied te zingen aan de rand van ieder ven.
De hele bloeiperiode geniet ik er altijd bijzonder van. Zou de naam van deze bijzondere grassoort hier wellicht ook aan bijdragen ?Wolpluis

Gelijk met de bloei van het wolpluis begint ook de dopheide haar roze bloemenpracht ten toon te spreiden.
Een lust voor het oog en een dankbare voedselbron voor onze bijtjes en hommels. Eindelijk valt er voor het nuttige bijenvolk wat te halen in het veld.  Ik was dan ook blij hun zachte gezoem weer te horen en ze weer nijver van bloem tot bloem te zien vliegen.Bij dopheide

Uiteraard pasten wij ons aan deze tropische temperaturen aan en lieten we de kudde schapen zelf hun weg en tempo bepalen.   Dat was maar goed ook, want mocht ik het zelf zijn vergeten, de schapen geenszins hoor: eendrachtig toog de hele kudde in noordelijke richting.      Aha, daar ging me een lichtje op.
Vanaf de top van een hoge heuvel zag je gemakkelijk een perceeltje fel gekleurd groen gras, onderaan de helling. Daar waren ze nu doelgericht naar op weg.       In het vroege voorjaar had daar een heidebrandje gewoed.
Nu verscheen er op die plek het mooist denkende gras !brandje

Dat gras oogt niet alleen mooi, het is ook erg voedzaam. Binnen een uur hadden de schapen zich er helemaal kogeltje rond aan gegeten. Ze vleiden zich neer in de heide met het plan om daar tevreden te gaan liggen herkauwen. Heimelijk wenste ik dat dit dit verbrande gedeelte tien keer zo groot was.  Dat zou fantastisch voor de schapen zijn.  Schaapherders in Griekenland weten er u vast veel meer over te vertellen.Nieuw vers gras

Maar goed, we zouden kooi-waarts keren, dus ik spoorde mijn hondje Puck aan de schapen bijeen te drijven. Moeizaam en niet zonder enig verzet, bewoog de trage kudde zich even later in een golvende beweging uit de groene vallei vandaan.

Terwijl ik daar naar keek bedacht ik dat het nu toch wel tijd werd dat ook onze schapen van hun zware wollen vachten zouden worden ontdaan.

Op 6 juli is het zover.     Dan viert Elspeet haar jaarlijks terugkerende Schaapscheerders-feest.
Een dag vol folklore, romantiek en muziek.    De schaapherders van de Elspeter schaapskudde zijn er natuurlijk bij. Dus mijn collega herder Gartman en ik heten u die dag, graag van harte welkom bij de schaapskooi aan de Stakenbergerweg 6 in ElspeetSchaapscheerdersfeest

Een aantal scheerders zal de schapen met de hand scheren. Op en rondom de schaapskooi zijn allerlei activiteiten georganiseerd.   Verschillende kramen, meer dan voorgaande jaren, staan opgesteld waar u van alles naar uw gading kunt vinden.    Ook zal de vereniging Nuwenspete samen met de werkgroep Elspete aanwezig zijn om een stukje cultuurhistorie te laten zien.     Dit alles zal plaatsvinden tussen 9:00 en 17:00 uur.   Iedereen is welkom!
Hoe het er vorig jaar aan toe ging kan u bekijken in het YouTube filmpje hieronder

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2013/06/20/over-wollen-zomervachten-dopheide-en-wolpluis/