Blauwe kousen

Een tijdje geleden werd ik door mijn schoonzusje Beertje gebeld.   “Welke schoenmaat heb je?” vroeg ze subtiel. Gelukkig vertelde ze er gelijk bij dat ze een paar kousen voor me wilde gaan breien. “Vind je blauw een mooie kleur?” vroeg ze.  Uiteraard ging ik hier meteen op in, want iedereen die heel veel wandelt of loopt, weet hoe belangrijk het dragen van goed passende sokken is. En omdat de kwaliteit van de door haar handen vervaardigde producten mij wel bekend is, verheugde ik me er terstond op. Nadat ik haar de noodzakelijke gegevens verteld had beloofde ze mij de kousen snel af te hebben. Zodra ze af waren zou ze ze komen brengen. Die afspraak heeft ze gehouden…!

Vanmorgen scheen de zon, het leek een echte lentedag te worden.    Ik besloot mijn jas aan de kapstok te laten hangen en mijn groene kieltje aan te trekken.    “Daar paste mooi mijn blauwe kousen bij”, bedacht ik.
En zo was mijn simpel uitziende lentetooi compleet.Blauwe kousen1

Ik was nog maar nauwelijks op pad toen Axel van de Weijer enthousiast aan kwam fietsen.  Axel is dol op dieren en zijn passie is het fotograferen van allerlei diersoorten. Ook hij was vanmorgen al vroeg door de lentezon gewekt en door haar warme stralen naar buiten gewenkt.  Bij het zien van de lammeren, die ook mee op pad waren en vrolijk tussen de grote schapen in huppelden, wist Axel niet hoe snel hij zijn camera tevoorschijn moest halen.
Samen met de schapen en de vrolijk dartelende lammetjes, werden ook mijn blauwe kousen op de kiek gezet.

Intussen smulden de lammeren van de spaarzame groene grassprietjes die ze hier en daar in het bos aantroffen. Mijn gedachten dwaalden af naar een artikel van journalist Bas den Hond, dat ik onlangs in Trouw had gelezen.
Hij haalde daarin de Joodse filosoof Yoram Hazony aan, die op filosofische wijze de ethiek van de herder beschreef.  ‘Herders doen wat de bedoeling is:  zelf op zoek gaan naar wat goed en waar is’. Zo’n uitspraak zet aan tot nadenken. Eén ding is zeker: iedere herder die ervaring heeft met het hoeden van een kudde schapen, zal de essentie en de diepere gedachte daarachter begrijpen en doorgronden.

Blauwe kousen2

In gedachten verzonken trok ik verder met de kudde.   Peinzend vroeg ik me af, hoe het toch mogelijk was dat bepaalde mensen proberen je daarvan te weerhouden. Een herder volgt immers zijn herdershart door gehoor te geven aan de natuurlijke gang en behoefte van zijn schapen.   Anders zou de herder immers geen herder zijn.
Yoram Hazony heeft het wezenlijke van het herderschap dan ook treffend verwoord als hij schrijft dat de herder zelf op zoek gaat, naar wat goed [voor zijn schapen] is.

 Axel

Foto’s: Axel van de Weijer

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2013/05/21/blauwe-kousen/