De hei weer op

Schapen bij het wildroosterNadat we de schapen tijdens de geboortepiek in de lammertijd enkele weken bij de kooi hadden gelaten, besloot ik vanmorgen weer met ze de hei op te trekken. Het was miezerig weer, er stond weinig wind en het was al helemaal niet koud te noemen. Het voelde eerder lenteachtig aan, dus winterjas en handschoenen konden we vandaag wel thuis laten. Bij het verlaten van de schaapskooi ontstond er een waar tumult onder de kudde. Hun luid geblaat werd steeds meer kracht bij gezet en het volume dat zij daarbij produceerden was werkelijk indrukwekkend te noemen. Maar mijn hond Puck was niet onder de indruk. Zijn enige reactie was heel alert zijn. En dat bleek ook nodig. Want toen de hekken eenmaal open gingen en de schapen de richting van de Schapendrift op werden gedreven, ja, toen brak er een hevig protest los. De schapen die het allerlaatst gelammerd hadden waren niet bij hun lammeren weg te branden waren. De jaarlingen daarentegen, waren niet te houden. Ze stoven, dol van blijdschap, de Nachtegaalweg over. Ze maakten daarbij hoge sprongen in de lucht . Met alle vier de pootjes van de grond en de koppies tegen elkaar aanstotend. Dat alles uit louter vreugde weer vrij te zijn en de hei weer op te kunnen..!

Schapen in het bosOpnieuw stond ik er versteld van hoe mijn kleine Border Collie dit oppakte. Hij gebruikte zijn verstand gebruikte en handelde naar eigen inzicht.  “Wohhh…..wat een super hondje ben je toch”, dacht ik blij verrast.  Binnen de kortste tijd en zonder enige moeite dreef hij de hele kudde bij elkaar. Hij wist alle ‘eigen-wijze’ en ‘eigen-gereide’ schapen bij elkaar te houden ! Steeds opnieuw zwoel het volume van hun gemekker aan en het geblaat was niet van de lucht.
En maar steeds weer opnieuw een eind vooruit rennen, die dolle enters.
En maar voortdurend achterom kijken, die pas af gelammerde ooien! Er trok een compleet circus het bos in, een schapencircus dat volop de aandacht van de voorbijgangers trok. Wielrenners, wandelaars en dorpsgenoten; ze hadden er allemaal het grootste plezier om, en genoten gratis mee van deze bijzondere voorstelling..!

Schapen op de heiAfijn, en nu komt het meest wonderbaarlijke van het verhaal: Zodra de schapen de hei bereikten werden ze volkomen stil en staakten ze hun geblaat. Alsof er niets anders meer voor hun bestond dan deze heidevelden. Eendrachtig bogen ze hun kopjes omlaag en begonnen ze op laconieke wijze, onverstoorbaar van de heide te grazen. Puck wierp zich in de hei neer en hield het even voor gezien. Ik aaide hem over z’n bol en beloofde hem een lekkere kluif. Tevreden wierp ik een blik over de grazende schapen terwijl er boven in een berkenboom een groepje staartmezen, vrolijk kwetterend, aan het fourageren waren.,De winter leek ver weg. Maar…..wat niet is, kan komen.

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2013/01/07/de-hei-weer-op/