De moederschapen mee de hei op,
de lammeren blijven thuis….!

Nadat de schapen enkele dagen, vanwege een dik pak sneeuw, de hei niet op waren geweest  besloot ik na het invallen van de dooi gisteren, vandaag de hei weer op te gaan met de kudde. Het vroor nog licht, terwijl de zon als een grote oranje bol boven de horizon uitsteeg en de lucht omtoverde in een goudgele gloed.
Het was een bijzondere dag vandaag, want we zouden de moederschapen voor ‘t eerst ook mee de hei opnemen. Hun lammeren zouden we thuis in de schaapskooi achterlaten, waar ze dan alle ruimte zouden hebben om heerlijk rond te huppelen en de schaapskooi goed te verkennen.

Ook moesten enkele schapen in hun kraamhokken blijven, omdat ze net gelammerd hadden. Zo ook mijn kleine lievelingsschaapje, met haar zwart-wit getekende kopje, dat ik zo vaak, toen ze zelf nog een lammetje was, in mijn armen had gedragen. Op 10 december, heeft ze haar eigen lam geworpen ! Het lammetje lijkt op de mama, maar heeft de witte vlekjes niet op het kopje, maar op het lijfje. Op de foto is te zien dat het moederschaap de nageboorte net aan het verliezen is terwijl bij het kleine witte lam , ernaast, het rode navelstrengetje nog goed zichtbaar is.

Gelukkig was er hulp genoeg aanwezig, drie man sterk zelfs, om de lammetjes bij de schaapskooi tegen te houden, terwijl we de moederschapen door de deur van de schaapskooi naar buiten dreven. Het waren Gartman, Cos en Jan. Wat een geblaat en wat een gemekker doorbrak hier de stilte van de ochtendstond.  Hondje Puck zou zich nu moeten bewijzen.  Want die moederschapen willen natuurlijk niet van hun jongen af, dus zouden ze terug willen keren naar de kooi. Puck bleek het echter uitstekend te doen en dreef alle schapen moeiteloos de Schapendrift over, geen enkel schaap uitgezonderd!

Eenmaal op de heide aangekomen was het blaten binnen de kortste tijd gestild en graasden alle schapen bijna geruisloos de nog wit gevroren heide over. Af en toe klingelde zacht een belletje. Zo nu en dan stond er een moederschaap stil en keek om zich heen of achterom, in de richting van de schaapskooi.  Daarna graasden ze weer rustig verder. Toch wel fijn, weer even in het weidse veld te zijn, schenen ze te denken.

klik om te vergroten

Na enkele uren grazen vond ik het welletjes. De lammeren in de schaapskooi zouden immers op hun moeders wachten, en moesten weer melk kunnen drinken. We togen huiswaarts, hetgeen nu snel verliep. Bij de kooi aangekomen konden de moederdieren niet wachten en klonk er opnieuw een geblaat en gemekker van jewelste! Ik wierp een blik over de deur van de schaapskooi heen naar binnen en zag hoe de achtergebleven lammeren zich kostelijk vermaakten. Alles leken ze te onderzoeken en alles leken ze interessant te vinden.  …Totdat ze in de gaten kregen dat hun moeders teruggekeerd waren van de heide.

Twee lammetjes wachtten nog even….
Ze fluisterden elkaar in het oor: ‘ Niet verder vertellen hoor…..!’

klik om te vergroten

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2012/12/12/de-moederschapen-mee-de-hei-opde-lammeren-blijven-thuis/