Sneeuwjacht jaagt bij nacht over Veluws veld

Inmiddels hebben we het Sinterklaasavondje achter ons gelaten en is er vannacht een flink pak sneeuw gevallen.
Het was al bijna nacht, toen ik gisterenavond laat nog even mijn sneeuwlaarsen vanachter de kachel vandaan haalde en te voet richting schaapskooi trok.

Het liet me niet met rust. De gedachte dat er een klein, iets te vroeg geboren, lammetje in de schaapskooi lag, dat nog te zwak was om zelf bij z’n moeder te drinken, en dat het nu wellicht koud had en honger.
Dat gevoel, dat iedere herder zal herkennen, en dat ‘m iedere keer weer opnieuw, bij nacht en ontij naar de schaapskooi toe drijft. Er kan een schaap aan het aflammeren zijn dat jouw hulp nodig heeft. Stel dat je er dan niet bij bent….!
Of er is een lammetje dat klaaglijk blaat, omdat het niet voldoende melk naar binnen krijgt. Dus je gaat, steeds weer opnieuw, naar de schaapskooi toe. En je bent er dan pas gerust op, als je met eigen ogen hebt gezien, dat alles goed is.

Hoe aandoenlijk is het, dat je zo’n klein weerloos schepseltje in je armen koestert, en je het lam, na eerst het moederschaap gemolken te hebben, geduldig en voorzichtig wat slokjes van de warme melk laat drinken en je daarbij de smakkende geluidjes hoort, van het hulpeloze lammetje dat zich weldra tevreden tegen de moeder aan vleit.

Zo kon ik, halverwege de nacht, met een gerust hart naar huis terugkeren. Ik sloot de staldeur achter mij dicht, en belandde in een sneeuwstorm.
De wind gierde om de hoge bomen heen, die kreunden in de donkere nacht. De takten zwiepten tegen elkaar aan en de grote verdwaasde sneeuwvlokken joegen wild om de stammen heen die zich daar niets van aan schenen te trekken.
Na de nacht, was alles wit en stil. De wind was gaan luwen, en de sneeuwlaag had zich opgehoopt. Toch besloot ik de schapen op te halen uit de schaapskooi en richting hei te gaan. Het is goed, heel goed, voor de schapen er een paar uurtjes op uit te trekken. Het zit de dieren in het bloed. Ze willen struinen, altijd weer struinen, iedere dag opnieuw. Bij weer en wind, bij hitte en koude, bij sneeuw en bij regen. Dat struinen zit in hun natuur verweven, daar zijn het dan ook heischapen voor..!


Zo dwaalden we, bij het ochtendgloren, de Schapendrift over, en trokken via de bospaden, richting heidevelden.
Wat was het zuiver en puur in de natuur! Smetteloos wit strekte het brede bospad zich voor ons uit, waarover de kudde schapen binnen enkele minuten tijd een spoor van honderden hoefjes zouden achterlaten.
Hoe majestueus manifesteerde de opkomende zon zich boven de bosrand uit en wierp ze haar gouden zonnestralen in brede bundels over de schapenruggen heen. Alles begon te schitteren en alles begon te stralen…! De sparren en de dennenbomen droegen met trots de witte sneeuw op hun takken, en terwijl de schaapjes met hun hoefjes brede banen trokken door de sneeuw, waardoor de heide vrij van sneeuw kwam, zag en hoorde ik rijen wilde ganzen, in zuidelijke richting trekken.

We tekenen vandaag 6 december 2012. Koning winter heeft zich vandaag van zijn beste kant laten zien. Trots en fier zwaaide hij de scepter over bos en heidevelden heen. En alles en dan ook alles hield hij in de ban. In de ban van de sneeuw….!

Permanente koppeling naar dit artikel: https://www.de-veluwenaar.nl/2012/12/06/sneeuwjacht-jaagt-bij-nacht-over-veluws-veld/