Aan het water bij de Nederrijn – Deel 3

De Blauwe Kamer is een paradijs voor vogels- en vogelliefhebbers…

Op vrijdag 17 augustus jl. zijn Louis en ik, naar het Rivieroeverreservaat De Blauwe Kamer bij Wageningen geweest, het ligt onderaan de Grebbedijk en tegen de Nederrijn aan. Een prachtig ‘nat’ gebied en daarbij een paradijs voor vogels- en vogelliefhebbers, met onder andere lepelaars, zilverreigers en aalscholvers. Echt een plek voor ons natuurliefhebbers, die van het Veluwse zand komen, maar ook een grote voorliefde hebben voor het water.  De reden hiervan ligt in onze genen en heeft alles te maken met onze voorouders!

Louis op jacht met de camera in de Blauwe Kamer – Foto: ©Fransien Fraanje

De naam

Het gebied ontleent zijn naam aan een voormalige hofstede die al op een kaart van 1636 voorkomt. Het was toen een aanzienlijk huis. Daarna was er een boerderij genaamd “Blauwe Kamer”, en nog later een steenfabriek met dezelfde naam die tot 1975 bakstenen produceerde. Door veranderende productiewijzen kwam een einde aan deze en vele andere kleine steenfabrieken. De uiterwaard kreeg een nieuwe bestemming; middels natuurontwikkeling zijn de voorwaarden geschapen om weer een natuurlijke rivieroever te laten bestaan.

De rode bessen van de meidoorn – Foto: ©Fransien Fraanje

Volop vlierbessen aan deze struik – Foto: ©Fransien Fraanje

 

 

 

 

 

 

 

 

Veel bessen

Een mooi verhard wandelpad voert de wandelaar door het eerste gedeelte, waar ons oog getroffen wordt door de het enorm grote aantal bessen van meidoorn- en vlierstruiken, die links en rechts van het pad weelderig groeien. En… blijkbaar heeft de droogte van de afgelopen zomer, ook het groen hier wat minder parten gespeeld, dan bij ons op de Veluwe.

Geteisterd door weer en wind, is deze wilg een ‘natuurlijk’ kunstwerk geworden – Foto: ©Fransien Fraanje

Natuurlijk kunstwerk

Peil op 1 februari 1995 – Foto: ©Louis Fraanje

Al wandelend passeren we een mooie oude wilg, die geteisterd door weer en wind, tot een ‘natuurlijk’ kunstwerk is verworden. Samen met het slingerende wandelpad, dat er half onder door loopt, geeft het dit alles een  heel mooi en schilderachtig beeld. In het natuurgebied de Blauwe Kamer heeft het water van de Nederrijn vrij spel. Hierdoor is de natuur er voortdurend in beweging.

Peilschaal

Er staat ook een hele hoge paal met daarop een ‘peilschaal’, waarop het waterpeil wordt aangegeven, met de hoogste stand op 1 februari 1995, toen steeg het water tot 10.52 meter. Toch was dit geen record, want dat werd in 1926 met 10.94 meter gehaald. 60 boven NAP.

Halverwege de route ligt een vlonderbrug over de plas, met daarnaast de peilschaal – Foto: ©Fransien Fraanje

Jonge lepelaar

Wij lopen verder in de richting van de lange vlonderbrug, die ons naar de vogelkijkhut voert, maar onderweg er naartoe, worden we opgehouden door een jonge lepelaar, die op steenworp afstand van de brug aan het foerageren is. Louis heeft binnen de kortste keren een comfortabel plekje gevonden, vanwaar hij op zijn gemak de vogel kan fotograferen.  De jonge lepelaar, duidelijk herkenbaar aan zijn lichte snavel,  trekt zich helemaal nergens wat van aan. En komt steeds dichter en dichter naar de vlonderbrug , waarop Louis met zijn camera in de aanslag zit.

Comfortabele aanzit op de brug – Foto: ©Fransien Fraanje

De jonge lepelaar – Foto: ©Louis Fraanje

 

 

 

 

 

 

 

Af en toe verdwijnt de kop van de lepelaar onder water – Foto: ©Louis Fraanje

Snavelkleur verandert

De kleur van de snavel verandert, wanneer het jong volwassen wordt. De lichte snavel kleurt zwart met een geel uiteinde.  Het is een geweldige ervaring, om de vogel van zo dichtbij te kunnen bewonderen,  daarbij is het natuurlijk fantastisch om hem te kunnen fotograferen tussen al dat groen en de paarse kattenstaarten.

Fantastisch om de jonge lepelaar van zo dichtbij te kunnen bewonderen – Foto: ©Louis Fraanje

Een sierlijke vogel in in kleurrijke omgeving – Foto: ©Louis Fraanje

Tenslotte…

Ik kan u gerust vertellen, dat wij op deze prachtige ‘zomerse’ vrijdagmiddag in augustus, met volle teugen genoten hebben van de jonge lepelaar, die daar geheel op zijn gemak aan het foerageren was.
In het gebied lopen ook halfwilde galloways en konikpaarden vrij rond, dus is het uitkijken geblazen waar je loopt, want overal liggen hopen mest van deze dieren.  Als we weer verder wandelen om een kijkje te gaan nemen in de vogelkijkhut, komen we ze tegen. Daarover zal Louis in een volgende aflevering wel meer vertellen.

Lees ook: Aan het water bij de Nederrijn – Deel 4

______________________________________________________________________________________________________________________

Bekijk ook het filmpje:

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.de-veluwenaar.nl/2018/09/01/aan-het-water-bij-de-nederrijn-deel-3/