Hert “Lambertus” op de Hoge Veluwe – Deel 11

Het werd weer eens tijd voor Lambertus

Nou ja, dat wil zeggen dat het leuk zou zijn om Lambertus weer eens te kunnen zien. Maar zoiets weet je natuurlijk nooit van te voren. Soms zien we hem dagen achter elkaar en dan ook zomaar een paar dagen niet.
Op die bewuste dinsdagavond 10 juli jl. reden we richting Schaarsbergen. We hadden allebei gezegd, dat we niet zo’n zin hadden in lopen of fietsen. Zeg zoiets nooit van te voren, want de avond verliep anders dan verwacht.

Lambertus 1 - Deel 11 - Foto: ©Johan Jansen

Lambertus stapt uit de dekking – Foto: ©Johan Jansen

Je weet maar nooit…

Bij Schaarsbergen aangekomen kwamen we onze vrienden Jannie en Florus van den Berg tegen. Daar hebben we gemoedelijk mee staan keuvelen, vooral over de droogte en dat het zo kwalijk wordt voor alle dieren. En dat dat straks in de herfst ook nog gevolgen kan hebben voor de dieren. Tjonge wat is het droog in de natuur. Het mag wel een week regenen of waarschijnlijk nog wel langer om al het water weer aan te vullen voor plant, boom en dier. En dan nemen we weer afscheid van elkaar. Wij blijven nog even in deze buurt rondhangen, want je weet maar nooit…

Lambertus 2 - Deel 11 - Foto Johan Jansen

Lambertus in vol ornaat…

Lambertus 3 - Deel 11 - Foto: ©Johan Jansen

– Foto’s: ©Johan Jansen

Lambertus 4 - Deel 11 - Foto Johan Jansen

Oog in oog met het bijzondere hert Lambertus – Foto: ©Johan Jansen

Ongelijke 14-ender

Bij een pad aangekomen zeggen we tegen elkaar dat we tóch wel een stukje willen gaan lopen. Dat werd een bijzonder kort stukje, want al snel zagen we een gewei tussen de struiken en al snel zagen we dat dit van Lambertus was. Hij keek ons even aan en ging weer verder waar hij mee bezig was: grazen! Op een gegeven moment dwaalde hij een beetje van ons af en liep wat verderop richting het pad waar wij op stonden. Zo konden we hem mooi fotograferen en filmen. Wat een prachtig gewei heeft hij al, zeker voor zo’n jong dier. Zo te zien wordt het een ongelijke 14-ender.

Lambertus 5 - Deel 11

Zo te zien wordt Lambertus een ongelijke 14-ender – Foto: ©Johan Jansen

Twee geweidragers

Dan opeens staan er achter ons, aan het begin van het pad waar we even daarvoor nog gelopen hadden, twee geweidragers onze kant op te kijken. Tjonge, daar stonden we dan, er midden tussenin! Zoiets overkomt je niet zo vaak. En dan… help… waar moet je nu foto’s van maken… welke kant moet je op filmen? Paniek in de tent. Of liever gezegd in het bos. Nee hoor, niet voor de dieren, want we stonden op ruime afstand van ze. Maar meer omdat we een kant moesten kiezen, voordat alles weer weg zou zijn.

Lambertus 6 - Deel 11

De twee geweidragers en de auto van de boswachter – Foto: ©Johan Jansen

De boswachter

Daar kwam, uit het niets, ook nog de auto van de boswachter aan. Dat was aan de ene kant super, want Lambertus keek de auto na en liep er zelfs een stukje achteraan, onze kant op. Maar aan de andere kant was het helemaal niet fijn, want de twee herten die achter ons stonden waren nu wel verdwenen. We wisten wel dat er meer dan twee moesten staan, maar die hadden zich nog niet laten zien.

Lambertus 7 - Deel 11

De twee prachtige geweidragers langs het bospad – Foto: ©Johan Jansen

Snapt u het nog?

Al snel zagen we een roedel door het bos trekken doordat we vooral geweien zagen bewegen. Ondertussen was Lambertus ook weer meer de dekking in gegaan. We hadden het idee dat hij zich wilde aansluiten bij het roedel in het bos. Aangezien Johan elk paadje in het park kent, wist hij precies hoe de herten zich zouden verplaatsen. Er liep vroeger namelijk een pad, waar je nu niet meer in mag , dat uitkwam op het pad waar wij ons op bevonden. Daar gingen we staan om te kijken of ze dat pad over zouden steken. Snapt u het nog? Niet dat de herten zich precies aan de paden houden. Integendeel, die banjeren natuurlijk overal tussendoor. Nou ja, lang verhaal kort gemaakt… de herten stonden ons daar (op dat pad dus) een poosje doodstil aan te kijken. Echt, dat duurde minsten 5 minuten.

Lambertus 8 - Deel 11

Schitterende geweidrager in de dekking – Foto: ©Johan Jansen

Oversteken

Het vermoeden was er, dat de hele groep het pad (waar wij opstonden) over wilde steken. Wij liepen een eindje verder van de dieren weg, om ze die kans te geven. En ja hoor, op veilige afstand kwamen ze één voor één uit de dekking, staken het pad over, keken onze kant op en verdwenen weer. Inclusief Lambertus, die zich, zoals wij al dachten, bij het roedel had gevoegd.

Tenslotte…

Zo zie je maar… we wilden een rustig avondje, maar we troffen zoiets prachtigs aan. Daar praat je nog lang over na. En het leuke ervan is: alle moeheid en pijntjes zijn voor even allemaal verdwenen. Beter medicijn bestaat er niet! Dat kan ik u wel vertellen!

Tekst:  ©Jacqueline Jansen

Lees ook: Het hert “Lambertus” op de Hoge Veluwe – Deel 12

______________________________________________________________________________________________________________________

Bekijk ook het filmpje:

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.de-veluwenaar.nl/2018/07/17/hert-lambertus-op-de-hoge-veluwe-deel-11/