Het legendarische hert “Hubertus” – Deel 105

Edelhert en vrijbuiter Hubertus onvindbaar voor publiek…

Iedereen heeft het erover en vraagt zich af, waar onze Huub gebleven zou zijn, maar niemand weet het, tenminste… degene die het wel weten, zwijgen in alle talen.  Dat is aan de ene kant misschien wel jammer, maar aan de andere kant ook heel begrijpelijk, dan kan hij tenminste rustig de winter doorkomen.

De laatste keer dat wij hem zagen, was op woensdag 1 november 2017, laat in de namiddag net na vijven, hij liep op het Zwarte Veld, om te kijken of er nog wat te eten over was. Op dat moment was hij de enigste en verder waren in de wijde omgeving geen soortgenoten te bekennen.  Het licht was niet al te best, maar we hebben toch nog een paar redelijke opnamen van hem kunnen maken.

Hubertus nov 2018 1

Heel even kijkt hij op om te zien wie daar aan de bosrand staat – Foto: ©Louis Fraanje

Hubertus nov. 2018 2

De winter staat voor de deur en dus moet Huub zorgen dat hij erdoor komt – Foto: ©Louis Fraanje

In levenden lijve

Publiek was er ook bijna niet, afgezien van de familie Jansen uit Barneveld met hun kleindochter, die op de valreep nog even langskwamen en een gezinnetje uit België, dat was het dan ook wel zo’n beetje.
Het Belgische echtpaar was blij verrast, toen ze vernamen dat dit het bekende hert Hubertus was, ze hadden er veel over gehoord, maar nog nooit in ‘levenden lijve’ gezien, dus maakte dit hun vakantie helemaal goed!

Hubertus jeuk op rug

Jeuk op je achterwerk, in zo’n geval is een gewei wel handig – Foto: ©Louis Fraanje

Hert Hubertus 1 nov. 2018

Nog een laatste blik en dan vertrekt hij voor een tijd naar zijn winterverblijf – Foto: ©Louis Fraanje

Groot raadsel

Een hele korte ontmoeting met onze Huub en daar moesten we het voorlopig dan mee doen voor de rest van het jaar 2017.  Achteraf gezien is het nu dus al ruim twee maanden, dat hij onzichtbaar is gebleven voor het publiek. Voor veel natuurfotografen op de Hoge Veluwe, inclusief wij natuurlijk,  een groot raadsel!

Hopelijk zien we hem nog een keer in de sneeuw, dat zou helemaal het einde zijn, maar… de wens is de vader van de gedachte. Voorlopig zwijgt iedereen in alle talen, maar mochten wij hem in het vizier hebben, merkt u het wel.
Geduld is een ‘schone’ zaak!

Tekst: ©Louis Fraanje

*********************************************************************************************************************

Maandag 6 november 2017

Hubertus kijkt even op naar ons – Foto: ©Johan Jansen

Johan en ik waren richting Schaarsbergen gereden en vlak voor de uitgang waren we omgedraaid. Want we wilden natuurlijk nog helemaal niet het park uit.

Op de terugweg stonden er een paar auto`s bij het Reemsterveld. Wij gingen daar heel even bijstaan en kregen toen een tip dat Hubertus gezien was op een beukenlaantje nabij ingang Hoenderloo. De tip kwam van Joeri Beekhuizen, waar wij hem heel dankbaar voor waren.

Dus wij gingen die kant maar eens op, parkeerde de auto en liepen het aangewezen pad op, want in eerste instantie zagen we hem niet.

Gepaste afstand

Maar na nog geen 50 meter lopen zagen we een hert, en dat kon er maar één zijn….? Ja hoor het was Hubertus, die rustig aan het grazen was. Hij keek even op en ging vervolgens gewoon door met eten, en trok zich niks van ons aan. Natuurlijk bleven wij op gepaste afstand, we wilden hem niet storen tijdens zijn maaltijd.

Zo te zien is Hubertus in een goede conditie- Foto: ©Johan Jansen

Bijzondere ontmoeting

Toen we daar zo een poosje helemaal alleen bij hem stonden, voegden zich later onze vrienden Florus en Jannie van den Berg nog bij ons. Ook daar keek Hubertus helemaal niet van op. Hij zal ons zo langzamerhand wel kennen, denk ik dan maar. Florus en Jannie hadden een beetje haast en gingen er, na een paar foto`s te hebben gemaakt, weer vandoor.
Niet lang daarna zijn ook wij vertrokken, want Hubertus was het pad overgestoken en even later tussen de bomen verdwenen.  Het was weer een mooie en bijzondere ontmoeting, waarvan ik ook nog een stukje heb gefilmd. (Zie hieronder).

Hubertus op weg naar zijn winterverblijf – Foto: ©Johan Jansen

Waarheen?

Later in November hebben wij hem nog even zien staan vlak voor de bocht op de Hendrikweg. Niet wetende dat dat voorlopig de laatste keer zou zijn. Hubertus trok zich een poosje terug. Maar niet getreurd, hij duikt vanzelf weer een keer op. Alleen de grote vraag: WAAR?

Tekst: ©Jacqueline Jansen

*********************************************************************************************************************

Lees ook: Het legendarische hert “Hubertus” – Deel 106

______________________________________________________________________________________________________________________

Bekijk het filmpje:

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.de-veluwenaar.nl/2018/01/08/legendarische-hert-hubertus-deel-105/