«

»

Bericht afdrukken

Het legendarische hert “Hubertus” – Deel 103

Een rustige zondag met veel publieke belangstelling voor Hubertus…

Zon en regen wisselden elkaar af op deze  herfst-zondag, toch maar even lekker naar buiten en  genieten van de geuren en kleuren, die in deze tijd  van het jaar zo uitbundig aanwezig zijn.

Daarnaast waren we natuurlijk nieuwsgierig geworden, hoe Hubertus het maakte en togen we dus naar de Hoge Veluwe. Ondertussen was het zonnetje weer gaan schijnen en dat maakt het meteen wat aangenamer als je buiten aan de wandel bent.

Daar zat Hubertus op een rustig plekje in de zon – Foto: ©Louis Fraanje

Iets aan de hand…

Toen we in de verte het beeldje van het Stenen Hert ontwaarden, zagen we ook een aantal fietsers staan, voor ons een teken dat er iets aan de hand moest zijn. Onze eerste gedachte… Hubertus, dat kan haast niet missen en eenmaal dichterbij gekomen, bleek deze veronderstelling juist te zijn, want niet zo heel ver daar vandaan, zat het ons zo bekende hert, heerlijk in het zonnetje te genieten. Hubertus zelf, die trok zich helemaal totaal niets aan van al die publieke belangstelling, daar is hij zo langzamerhand heus wel aan gewend.

Florus geeft tekst en uitleg aan het fietsende publiek – Foto: ©Louis Fraanje

Niet schuw 

Aan de overkant ontdekten we onze natuurvriend Florus van den Berg en wat verderop zijn vrouw Jannie, het voorbij fietsende publiek, bleef gedurig even staan en fotografeerden met telefoon of camera dat hert daar tussen de bomen. Menigeen vroeg of hij soms ziek was of iets dergelijks, omdat hij er helemaal niet vandoor ging. Maar… zij werden snel door Florus uit de droom geholpen. “Nee… hoor, mevrouw… d’r is niks aan de hand, hij is zo gezond als een vis en hij is helemaal niet schuw!”, was zijn antwoord.

Over belangstelling heeft Hubertus niet te klagen – Foto: ©Louis Fraanje

Hij kijkt maar eens even over zijn schouder, of het publiek niet te dichtbij komt – Foto: ©Louis Fraanje

Dan komt de regen met stromen naar beneden – Foto: ©Louis Fraanje

Waterkoud

Het duurde niet lang, of de regen kwam met stromen naar beneden, maar… ik had uit voorzorg een beschermhoes om de lens gedaan en de paraplu bleek ook geen overbodige luxe. Gelukkig was de regen maar van korte duur en even later kwam de zon alweer tevoorschijn. Desondanks bleef de temperatuur aan de lage kant en was de gevoelstemperatuur echt ‘waterkoud’, zoals we dat vaak zeggen.

Een deel van het ‘Hubertus-team’ staat op het fietspad – Foto: ©Louis Fraanje

Bakkie doen

Ook deze middag was het grootste deel van het ‘Hubertus-team’ weer aanwezig, behalve Henny van Soest, was iedereen er weer, daarbij opgemerkt, dat onze natuurvriend Ton Heekelaar wat later deze middag arriveerde. Voor Johan is het de komende tijd een beetje afzien, want onlangs is hij geopereerd aan zijn linkerpols, dus gaat fotograferen op dit moment wat moeilijker.

Even gezellig een ‘bakkie’ doen in de Koperen Kop – Foto: ©Hubertus Team

Bakkie doen

Mede doordat Hubertus eigenlijk weinig animo vertoonde om overeind te komen, stelde Johan voor om – tussentijds – dan maar even gezellig naar de Koperen Kop te gaan om een ‘bakkie’ te doen, nu kon het namelijk nog, want volgend jaar gaat het oude restaurant ‘plat’! Henny van Soest en Ton Heekelaar waren op dit moment elders bezig en konden dus op dat moment helaas niet aanschuiven! Hoe het verder afloopt met Hubertus, leest u in het volgende deel.

Lees ook: Het legendarische hert “Hubertus” – Deel 104

_______________________________________________________________________________________________

Nagekomen berichtje:

Hallo redactie,

Dit briefje zat onder onder de ruitenwisser van onze auto, die we op de Hoge Veluwe langs de kant van de weg geparkeerd hadden en even een bospad waren ingelopen. Even dacht ik aan een bekeuring, maar dit was een vriendelijk briefje. Even raden wie het had geschreven, maar daar waren we snel achter.
Het bleken Florus en Jannie van den Berg geweest te zijn, aardig toch!

Groetjes Jacqueline Jansen

 

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.de-veluwenaar.nl/2017/11/04/legendarische-hert-hubertus-deel-103/