«

»

Bericht afdrukken

Emma en Sarah

Winter op de heide in Elspeet

Emma en Sarah – Foto: ©Christien Mouw

Er waren eens twee schaapjes..! Nee, het is geen sprookje wat ik u ga vertellen, het verhaaltje dat u hier leest is waar gebeurd!

We tekenen de maand januari 2017 en het is volop winterdag! Opnieuw heeft de gure noordwesterwind vannacht een lading sneeuw naar ons toe gedreven. Wanneer we in de vroege ochtend de schaapskooi verlaten kijken de schapen eerst nog wat onwennig om zich heen. Maar ze krijgen weinig kans om te gaan staan dagdromen, want mijn beide wakkere hondjes Joss en Blix staan te popelen van ongeduld om de schaapjes aan te drijven en aan te moedigen mee de hei op te gaan.
Weldra breekt de zon door de grijze sluiers heen, en werpt haar gouden stralen over de schapen uit.

Eigenaardig gedrag

We naderen het bos. En daar, vooraan bij het hek, bespeuren mijn hondjes iets vreemds. Het is Joss, die altijd zeer alert is, die enkele schapen met bijzondere aandacht observeert. Hij kijkt naar een jong schaap dat zich omdraait, en terug lijkt te willen keren naar de schaapskooi. Nog een tweede schaap meldt zich aan, dat precies hetzelfde eigenaardige gedrag vertoont. Ik zie nu dat het de twee jaarlingen zijn, dus lammeren van vorig jaar, die de dag ervoor weer bij de kudde zijn gevoegd, nadat ze bij een familie als leblammeren met de fles zijn grootgebracht. Maar deze twee schaapjes vertonen geen kuddegedrag. Ze hebben ook geen binding met de andere schapen opgebouwd. Ze zijn de weg kwijt en volkomen van het padje af…! Er blijkt geen land mee te bezeilen. Nog voor de hondjes, nog voor mij.

De kudde is klaar voor vertrek bij de kooi in Elspeet – Foto: ©Christien Mouw

Op de Schapendrift, onder het toeziend oog…

…van Joss en Blix – Foto’s: ©Christien Mouw

Onmogelijk…

Ze lopen of een eind voor de kudde uit, of ze blijven een eind achter de kudde aan lopen, maar voegen zich er niet tussen. Het is zo onmogelijk om de kudde verder te hoeden. Joss en Blix werken geweldig samen, en houden voortdurend feeling met elkaar. Prachtig om te zien! Maar de twee jaarlingen hebben nu iets anders bedacht: ze blijven voortdurend om mij heen cirkelen. Dit maakt het nog lastiger, want nu kan ik nog voor nog achteruit! En de honden, die ze steeds weer bij de kudde wisten te voegen, kunnen er nu totaal niets meer mee.

De bewakers van de kudde – Foto’s: ©Christien Mouw

De kudde op het besneeuwde pospad, onder het oog van de honden – Foto’s: ©Christien Mouw

Magisch schouwspel

En terwijl de zon aan de hemel nieuwsgierig toekijkt wat zich onder haar stralenbundels allemaal afspeelt, stijgen er boven de schapenruggen dampen naar omhoog. Ze blijven om de schapen heen cirkelen, en als de wind aanwakkert, jagen de dampen hoog boven de schapen uit en lijkt het bos in vuur en vlam te staan. Wat een magisch schouwspel, wat een natuurfenomeen, geweldig!

Dampen stijgen er boven de schapenruggen naar omhoog – Foto: ©Christien Mouw

Overtreft alles

Uiteindelijk weten we dan toch nog de heide te bereiken. Wat willen die hondjes werken! Ik ben trots op ze! En heb respect voor hun wijze van benaderen, en voor hun inzicht. Als het olijke tweetal zich weer af dreigt te zonderen van de kudde, staan ze paraat. Ze verliezen die twee zonderlingen geen moment uit het oog, en houden hun gedragingen haarscherp in de gaten. Moet je die verbazing in de ogen van mijn beide rakkers eens zien! Dit overtreft werkelijk alles, ze weten niet wat ze meemaken vandaag!

Wat willen de hondjes werken vandaag – Foto’s: ©Christien Mouw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wonderbaarlijk stil

De lucht slaat weer dicht. Grote grijze sluiers drijven voor de zon langs. De wind wakkert hevig aan. Weldra buldert de wind door de kale takken heen en giert over de vlakte. De zon haalt nog een paar keer grimmig uit naar die grijze grijparmen van wolken, en slaat haar stralen breed over de heide uit. Wanhopig doet ze haar best, maar dan gaat ze het verliezen en verdwijnt ze met een diepe zucht achter het grauwe wolkendek. Ik huiver. Dan begint het te sneeuwen. En wordt het ineens weer stil in de natuur. Wonderbaarlijk stil…

Dan begint het te sneeuwen…

Foto’s: ©Christien Mouw

Christien met haar kudde schapen op een besneeuwde heide – Foto: ©Gerrit Mulder

Nooit vergeten

Het wordt tijd om met de kudde schapen weer terug te keren naar de schaapskooi. Omhult door sneeuw en omgeven door grijze wolken verlaat de kudde de heide weer. Dit was een dag om nooit te vergeten. Voor mij niet, voor de twee hondjes niet, en vooral ook voor de beide jaarlingen niet, voor Emma en voor Sarah!

De schaapskudde op een besneeuwde heide, bewaakt door Joss en Blix – Foto: ©Christien Mouw

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.de-veluwenaar.nl/2017/01/25/emma-en-sarah/