«

»

Bericht afdrukken

Reddende engel – Deel 1

Hond met eigen hersens

1-dsc07555-2

De nieuwe hond Joss uit Friesland – Foto: ©Rien Mouw

Sinds een aantal maanden heb ik er een nieuwe hond bij. Ik heb hem gekregen van een schaapherder uit Friesland, hij heet Joss.

Toen ik Joss ging ophalen in een ver afgelegen gebied, vroeg ik de herder wat ik tegen de hond moest zeggen, als we met de kudde schapen links of rechtsaf zouden slaan, of de schapen tegenhouden of juist vooruit drijven.

De herder keek me daarop een poosje twijfelachtig aan, om vervolgens het volgende te zeggen: “ Die hond, die heeft z’n eigen hersens!”

Schapen hoeden

En daar kon ik het dus mee doen! Joss sprong voorin de auto, en weg reden we. De daarop volgende dag nam ik Joss, samen met de kleine jonge Blix, mee naar de heide. Toen Joss de schapen in het vizier kreeg, begon hij over z’n hele lijf te trillen. Dit was Joss z’n leven. Voor Joss zou er maar één ding op de wereld bestaan, en dat was schapen hoeden.

Ik opende de deur van de auto, waarop Joss als een speer op het hek van de kraal afvloog, om er vervolgens rustig achter te gaan liggen wachten tot ik het hek zou openen. Terwijl ik dat deed, sloop Joss heel kalm en gedisciplineerd langs de kudde heen naar achteren, om de schapen vervolgens vakkundig de kraal uit te drijven. Op dat moment stond ik even versteld van de kalmte en de beheersing die Joss hiermee aan de dag legde.

Joss in de auto…

Foto’s: ©Christien Mouw

Joss ligt achter het hek van de kraal – Foto: ©Christien Mouw

Lam uit de kudde

Het was afgelopen zomer, ergens op een mooie dag in juli, dat ik iets bijzonders met Joss beleefde, iets dat ik nooit zal vergeten. Net zo min als Mieneke van Kooten, die op die bewuste dag met me meetrok de hei over. We bevonden ons op een heuvelachtig gebied, net achter ‘De Liesberg’ gelegen, de welke het hoogste punt van Elspeet is. De schapen waren rustig de hei rondom de heuvel aan het begrazen, toen er plotseling een lam uit de kudde weg sprong en in blinde paniek van de kudde af rende.

Plotseling sprong er een lam uit de kudde – Foto: ©Christien Mouw

Foute boel

Waar het lam ineens zo heftig van geschrokken was, wisten we niet, maar we zagen het voor onze ogen gebeuren. ‘Foute boel..!’ zei ik tegen Mieneke, beseffend dat dit wel eens nare gevolgen zou kunnen hebben. Het lam rende precies de tegenovergestelde kant van de kudde uit, waarna het al snel achter de hoge heuvel uit het zicht verdween. Beide honden stoven er pijlsnel achteraan!.

Beide honden stoven er gelijk achteraan – Foto: ©Christien Mouw

Zo’n stijfkop

Maar die riep ik direct terug! Blix kwam daarop onmiddellijk aangerend, maar Joss niet! Ik floot, en riep herhaaldelijk luid en dringend Joss bij zijn naam. Geen Joss te bekennen! Ik maakte me daar boos over, en zei tegen Mieneke: ‘Zo’n stijfkop van een Friese hond ook, ik zal weten dat ik een hond van een Friese schaapherder heb!’ Hij hoort me wel, maar vertikt het om te luisteren, en doet gewoon wat hij zelf denkt te moeten doen.

Samen met het lam verdween Joss uit het gezicht – Foto’s: ©Christien Mouw

Een probleem

Nu hebben we een probleem, Mieneke. We kunnen in dit geval nog maar één ding doen, dat is hetgeen Cos me altijd heeft voorgehouden wanneer een dergelijke situatie zich voordoet in het veld, en dat is om met de hele kudde de richting uit te lopen vanwaar het lam, samen met Joss, uit het zicht verdween, en zien het daar weer terug te halen.

Wordt vervolgd…

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.de-veluwenaar.nl/2016/09/09/reddende-engel-deel-1/